ناهنجاری دینی در عید نوروز

ناهنجاری دینی در نوروز

شناسایی 2 گناه مخصوص ایام عید نوروز

اشخاصی که به دست خود، خود را در تنگنا و گرفتاریِ چشم ‌و ‌هم‌چشمی قرار می‌دهند همزمان مرتکب دو گناه می‌شوند: «حسد»‌ و‌ «اسراف». در حالی ‌که این دو گناه در روایت‌های انبوه خیلی نکوهش شده، و کسانی که مرتکب آن شوند در جهان و پایانت زیانکار خواهند بود.


از گذشته‌های دور تا کنون‏، عید نوروز سر‎‎‎شروع تغییری عظیم و همه جانبه در زندگی مردم حساب میشود. تغییری که اگه از اصل و ریشه خود فاصله نگرفته، به واسطه معیارهای اخلاقی و دینیِ جامعه اتفاق بیفتد، بی شک شایسته و بایسته خواهد بود.

با وجود این، بعضی «ناهنجاری‌ها» و باورهای ضد دینی در این ایام بر زندگی مردم سایه می افکند که حاصل تاثیرپذیری منفی از عید نوروز و الگوگیری از فرهنگ متزلزل بیگانگان می باشد. با تاسف بایستی نقل کرد هر چیزی بیشتر می‌گذرد و سال‌ها یکی بعد از دیگری می‌آیند، اثر مدل‌های غربی که سبک زندگی اسلامی و سالم را تحدید می‌کنند و دوری از فرهنگ سعادتبخش و کلاسیک اسلامی، در جامعه با گستره وسیع‌تر رو به توسعه می باشد؛ جوانان و مردم کم آگاهی هم درمقابل این ناهنجاری‌ها روزانه تاثیر پذیر‌تر و بی‌اراده‌تر از روز پیش!

از نمونه‌های با اهمیت تاثیر پذیریِ غیر بهداشتی از بیگانگان و به فراموشی واگذار کردن آموزه‌های دین، «رقابت‌های نا‌سالم» و ایجاد یک نوع ناهنجاری ریشه‌دار بر ذهن و روان افراد جامعه می باشد. از منظر دین، ‏‎‌این نوع رقابت‌های نا‌سالم، ریشه در باورهای نادرستِ برخاسته از «روانِ نا آرام» افراد دارد که بر اثر غفلت از دستورات دین و دوری از آموزه‌های نجاتبخش الهی به وجود می‌آید.(1)

رقابت‌های غیر بهداشتی در عرف امروز «چشم و‌ هم‌چشمی» می باشد که چارچوب فکریِ اغلب خانم‌ها و بعضی مردان را شکل می‌دهد و از منظر متخصصان دینی و اجتماعی، ریشه در روح مشوش و باورهای ناصواب دارد.


این مشکل فراگیر، اغلب در ایام خوش عید نوروز بر زندگی مردم چیره می‌شود که جز نا‌‌امنیِ روان پریش، دلواپسی فکری و «گناه»، نتیجه‌ای به دنبال ندارد. دامنه این رقابت‌های ناخوشایند و غیر لازم به اندازه‌ای گسترده می‌شود که افراد خواسته یا ناخواسته به طرف اسراف(2) حسد(3) و زیاده روی در خریداری اجناس منزل، تهیه غذای و لباس و بعضی ابزار غیر لازم کشانده می‌شوند و کاملا عامدانه به سختی‌های مختلفِ ضد دینی(4) تن می‌دهند تا ظاهر زندگی‌شان را همپای طبیعت آراسته نمایند.

از این رو اغلب مردم خود را موظف می‌دانند که در ایام عید نوروز هر چیزی بیشتر خریداری کنند و هر چیزی خوب تر بر تن بکنند؛ حتی اگه ناچار شوند برای آن بدهی بگیرند و قیمتِ انبوه بپردازند. حال آن که مسلمین بایستی در همه فرصت‌های فرخنده‏، به خانه‌تکانیِ دل سرگرم شوند و هماره در جاده رشد و ترقی جهان و پایانت گام بردارند.

نام دیگر این رقابت‌های غیر بهداشتی در عرف امروز «چشم و‌ هم‌چشمی» می باشد که چارچوب فکریِ اغلب خانم‌ها و بعضی مردان را شکل می‌دهد و از منظر متخصصان دینی و اجتماعی، ریشه در روح مشوش و باورهای ناصواب دارد.(5)


باورها و کردارهای ناصوابی که از منظر دین نکوهش(6) و از طرف متخصصان دین هم بر ترک آن تصریح شده می باشد.(7) این باورهای ناصواب در زندگی اغلب مردم بخاطر وجود فقدان های احساسی‏ و ظاهری، نمایان ساخته میشود که ریشه اصلی آن یکی دیگر از گناهان به اسم «حسد» می باشد.

اشخاصی که به این ناهنجاری روحی مبتلا می باشند برای جبران آن و رهایی از نابسامانی‌های ‌فکری، به تجمل‌گرایی و پرداخت هزینه‌های کمرشکن و اسراف رو می‌آورند. بد تر آن که این افراد با حسادت به دیگران و تجمل‌گرایی‌های مختلف، هیچ وقت آن‌طور که بایستی به خواسته‌های خود دست پیدا نمی‌کنند و روان‌شان آرام نمی‌گیرد. زیرا حسادت و اسراف، برخاسته از فکر نابالغ و ناپخته، دوری از دین و معنویت و روح نا آرام و مشوش(8) می باشد که کم کم به باورهای غلط مبدل شده است‌.

کسانی که مبتلا این معضل روحی می باشند در ایام عید نوروز عوض بهره‌مندی شایسته از طبیعت سالم، به تجمل‌گرایی و چشم و هم چشمی‌های مختلف می‌پردازند و برای لذت و رضامندی زودگذر، هزینه‌های بی‌شمار صرف می‌کنند. زیرا در واقع حرمت و خانه ات خود را بر خلاف آموزه‌های دینی‏‌، در گرو بهره‌مندی از انواع مختلف ابزار و برتریِ ظاهری به دیگران می‌دانند.

به واژه دیگر این افراد با سرپیچی از دستورات دینی، از طریق غیر بهداشتی و ناصواب به دنبال تبدیل شروط موجود به «شرایط‌ موردعلاقه» می باشند؛ حتی اگه برای دستیابی به این هدف جزء اسراف کاران قرار گیرند. حال آن که اگه قابلیت و امتیازات فردی خود را مد نظر گرفته باشند، شروط موجود را به سادگی می‌پذیرند و به ناهنجاری‌ها و اسراف‌های زیانبار تن نمی‌دهند.

دامنه رقابت‌های ناخوشایند و غیر لازم به اندازه‌ای گسترده می‌شود که افراد خواسته یا ناخواسته به طرف اسراف، حسد و زیاده روی در خریداری اجناس منزل، تهیه غذای و لباس و بعضی ابزار غیر لازم کشانده می‌شوند و کاملا عامدانه به سختی‌های مختلفِ ضد دینی تن می‌دهند تا ظاهر زندگی‌شان را همپای طبیعت آراسته نمایند.


پس بسیاری از مردم نه تنها از مجال بی‌نظیر عید نوروز و از طبیعت خوشگل و خوش‌منظر بهاری، آن‌طور که بایستی بهره‌مند نمی‌شوند بلکه با مدپرستی، تجمل گرایی، خودکمتر‌بینی، چشم و هم‌چشمی و اسراف‌های مختلف، برای خود و خانواده معضلات مختلف بوجود مییاورند که هر یک، شب‌ها و روز‌های خاطره‌انگیز عید نوروز را تحت الشعاعِ رنگ و لعاب خود گذاشته در زندگی انسان‌ها تاثیرهای منفی می‌گذارند.

اسفناک‌تر آن که اغلب این خانواده‌ها از تمکن مالیِ در خور دقت برخوردار نمی باشند و از نظر اقتصادی در خط فقر یا در زیر خط فقر قرار دارند‎؛ اما برای آن که در ظاهر خوش جلوه کنند و آراستگی کاذب کسب کنند چه بسا با شروط کمرشکن وام دریافت می‌کنند و بر خلاف آموزه های دینی‏‌، بیشتر از پیش خود را در تنگناهای مختلف قرار می‌دهند.(9) غافل از آن که خوشی‌های کاذب، خیلی زودگذر می باشند و نه تنها ایام را به کام نمی‌کنند که بنابراین، آدم در بهره‌مندی از لطافت و ظرافت‌های بهاری ناکام می‌ماند.

نتیجه آن که اشخاصی که به دست خود، خود را در تنگنا و گرفتاریِ چشم ‌و ‌هم‌چشمی قرار می‌دهند همزمان مرتکب دو گناه می‌شوند: «حسد»‌ و‌ «اسراف». در حالی ‌که این دو گناه در روایت‌های انبوه خیلی نکوهش شده، و کسانی که مرتکب آن شوند در جهان و پایانت زیانکار خواهند بود.

پس شایسته می باشد که ایام خوش عید نوروز، با حسادت و رقابت‌های غلط به خاطره‌ای تلخ و زود‌گذر مبدل نشود تا حلاوت آن در کام و زندگی آدم به یاد ماندنی شود.
پی نگاشت:
[1] . وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنْکًا وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَعْمَى؛ و هر کس از یاد من دل بگرداند در واقع زندگى تنگ [و سختى] خواهد داشت و روز رستاخیز او را نابینا محشور مى‏ کنیم. طه: 124.
[2] . السرف تجاوز الحد فی کل فعل یفعله الانسان: اسراف به معنای تجاوز از حد و معیار در هر کاری می باشد که از آدم سر بزند. مفردات راغب، ص23، ماده سرف.
[3] . حسد، از رذایل اخلاقی، گناهان کبیره و به معنای آرزویِ زوال نعمت‌ها و داشته های دیگران می باشد. سنن ابی داود، پرینت محمدمحیی الدین عبدالحمید، (شهر قاهره)، پرینت افست (بیروت)؛ ارسطو، اخلاق نیکوماخوس، ترجمه محمدحسن لطفی، تهران بزرگ ۱۳۷۸ش؛ حسد حد افراطی رفتار کسی می باشد که از خوشبختی مردم رنج می‌برد.
[4] . فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ فَسَوْفَ یَلْقَوْنَ غَیًّا؛ آنگاه بعد از آنان جانشینانى به جاى ماندند که نماز را تباه ساخته و از هوسها پیروى کردند و به زودى [سزاى] گمراهى [خود] را نگاه خواهند کرد. مریم: 59.
[5] . میرزا حسین نوری، مستدرک الوسائل، ج12، ص21.
[6] . بخورید و بنوشید و اسراف نکنید که ایزد اسراف کاران را نپسندد. اعراف: 29.
[7] . آیت الله العظمی مکارم شیرازی: تلاش کنید چشم و هم چشمی‌ ها را بی خیال بشوید. این زشتی‌ها را که بعضی افتخار خودشون می‌دانند بی خیال بشوید به این علت که افتخار در ساده زندگی کردن می باشد. مشرق: کد1206.
[8] . حضرت علی می‌فرماید: الحَسَدُ عیبٌ فاضِحٌ و شُحٌّ مادِحٌ لایَشفی صاحِبَهُ الّا بُلوغُ آمالِهِ فیمَن یَحسُدهُ؛ حسادت نقصی بی آبرو و بخلی سهمگین می باشد و حسود تا به رویای خود در مورد محسودش نرسد آرام نمی‌گیرد. غررالحکم، ج۲، ص۱۶۴، حدیث۲۲۰۵.
[9] . بقره: 195؛ از این آیه شریفه چنین استفاده می‌شود که اگه مال در راه خدا و به منفعت جامعه و از بین بردن نیازمندی های مردم به کار برده نشود، سرنوشت آن جامعه و ملت به هلاکت و سقوط می‌انجامد.

--- اگر پيشنهادى داريد در قسمت نظر بنويسيد ---

نگارش توسط : سوسن چ.

اخلاق و عرفان در بخش مذهبی سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

پرسيدم از طبيبی احوال دوست گفتا ««« »»» فی بعدها عذاب فی قربها السلامه



ناهنجاری دینی در عید نوروز


TT / 323 --- TP / 24%



گردآوری شده توسط : سوسن چ.
تاریخ گردآوری : 2018-04-10
در دسته بندی : ناهنجاری
برچسب ها : عید نوروز
مطالب مرتبط

نظرات

لطفا نظرات خود را در مورد فیلم و مطلب بالا بنویسید :