هزار مورد نازکتر از «مو» در رابطه با «مو»! (7 عکس)

هزار نکته باریک تر از «مو» درباره «مو»!

هر چند از گذشته های دور میکاپ و آرایش و پیرایش موی سر مردان، راهی برای دل بردن از بانوان بوده اما گاه نمونه مدل موی مردان نمایان کننده محیط اجتماعی و فرهنگی دوران خود هم هست.
هفته نامه کرگدن - امید توشه: هر چند از گذشته های دور میکاپ و آرایش و پیرایش موی سر مردان، راهی برای دل بردن از بانوان بوده اما گاه نمونه مدل موی مردان نمایان کننده محیط اجتماعی و فرهنگی دوران خود هم هست.

برخلاف چیزی که تصور می شود، دربین پرندگان آن ها که خوش پر و بال تر و زیباترند، جنس ماده نمی باشند. طاووسی که دم خوشگلی دارد و چترش به خوشگلی رنگین کمان پهلو می زند، جنس نر است. ماده اش دمی ندارد که بخواهند بازش کند.
پرندگانی که تاج و کاکل دارند، معمولا نر می باشند و ماده های ساده و بی میکاپ و آرایش تنها جفتشان را از میان همین نرهایی که پر و بال رنگی و فکل دارند، بر میگزینند. نه این که بشود انسان را با پرندگان مقایسه کرد، اما باید پس نزد در صدها هزار سال تکامل آدمی، جنس نر بشر هم آموخته با ابزارها و راهکارهای گوناگونی خودش را بیاراید که یکی از علل اصلی آن جلب دقت جنس مخالف است. حجم بالای ژل و سشواری که در چند سال نو بالغی و آغاز جوانی و غلیان هورمون ها خرج می شود، با باقی عمر برابری می کند.
عکس شماره 1 ⇩

این که یکی از بزرگ ترین نگرانی مردان طاسی سر است، از اهمیت مو گزارش میکند و ریختن موی سر برای مردان همان اندازه مهم و البته آزاردهنده است که برای زنهای محترم، چروک صورت. برای همین است که هر دوره و زمانی یک نمونه مدل موست که مد روز می شود. مسابقه برای جلب دقت بیش از یک سو و مخابره مواضع و دیدگاه های فردی و اجتماعی از طرف دیگر موجب شده تا بتوان با نگاه به نمونه مدل موی فردی، قسمتی از لباس شخصیتی و علایقش را پیش بینی کرد.

هرچه زمان جلوتر آمده و بنی آدم شهرنشین تر و جهان کوچولوتر شده، شکل مو و زلف مردان هم متداولتر شده، وگرنه تاریخ پر است از نمونه مدل های موی آن چنانی و سنت هایی که مردان برای موی سر و صورتشان وضع کرده بودند. هر چند اکنون از جوامع طبقاتی سنتی و ارباب رعیتی خبر نیست، اما همچنان نمونه مدل موی سر، مثل لباس قادر هست نمایان کننده نوع بینش و خاستگاه و طبقه اجتماعی مردان و بانوان باشد.
البته چند قرنی است که موج های همه گیری که «مد» نامش نهاده اند، چون طوفانی شکل موی مردان را تعیین می کند. آن قدر هم این مدها با سرعت تغییر میکند که تنها با دیدن به عکس ها و تصاویر نمونه مدل موی افراد می توان حدود سال ثبت آن را پیش بینی کرد. موج های اجتماعی و فرهنگی جوامع مردان را در می نوردد و با آن موی مردان (همچون بانوان) با آن کج و راست می شود و آنچه باقی می ماند، اهمیت پیرایش و نمونه مدل مو در تعیین کاراکتر افراد است.

نسل اول فکلی ها

احمدشاه جزو نخستین آدم های نامداری بود که نمونه مدل مویش مد شد. تا آن زمان نمونه مدل موی مردان ایرانی ساده و تکراری بود. جز بعضی گروه های اجتماعی همچون درویشان و بعضی رسته های ارتشی، باقی سر خود را با دستار و بعدها با کلاه می پوشاندند. اما واپسین شاه قجر که دلبسته اروپاییان بود، نخستین بار عکسهایی بدون کلاه و تاج انتشار داد.
آن زمان مردانی را که بدون کلاه و دستار در محیط باز حاضر می شدند، اشخاصی بی قید نسبت به مسائل اجتماعی قلمداد می کردند. اما شاه جوان، متاثر از مد روز شهر پاریس، موهای روغن زده و فرق گشوده اش را که آلامد» خوانده می شد، میکاپ و آرایش می کرد و چون اروپایی ها که در بیرون سفارت هایشان هم بدون کلاه حاضر می شدند، نمونه مدل جدید موی را به اکران میگذارد. این رفتار او از طرف ایرانیان خارج رفته و اشراف و اعیان آن زمان به سرعت مورد دقت قرار گرفت و نخستین نسل از مردان فکلی به تصویب رسانده شد.
عکس شماره 2 ⇩
عکس هزار مورد نازکتر از «مو» در مورد «مو»!

با روی کار آمدن حکومت پهلوی، نوع کاور و میکاپ و آرایش بانوان و مردان ایرانی فرقهای جدی پیدا کرد. اگه در دوران قاجار، مردان بدون کلاه و با موهای روغن زده از طرف اقشار سنتی تمسخر می شدند، در دوره پهلوی، سلمانی ها به سرعت نمونه مدل های جدید میکاپ و آرایش سر مردان را آموختند. نمونه مدل موی آلمانی که یک بار دیگر در دهه شصت مد شد، نیم قرن پیش ترش در همین تهران مد روز بود. اگه اقشار سنتی و عامه مردمان برای برداشتن کلاه و دستارشان سختگیری داشتند، اهالی تجدد از نمونه مدل های نو استقبال می کردند. موهای روغن زده و شانه شده که با سبیل های رو به بالا میکاپ و آرایش می شد، عکس و تصویر بسیاری از پدر بزرگان نسل امروز است که در قاب های عکس کهنه مکان خوش کرده اند.

خط شکن ها

دهه سی که آغاز شد، هنرمندهای سینما شدند منبع الهام نمونه مدل های موی مردان. بعدها خوانندگان هم به هنرمندهای سینما افزوده شدند. این دوره بود که دوگانه «جوجه فکلی/ کلاه مخملی» به اوج خود رسید. از نظر کلاه مخملی ها، مردان فکلی کراواتی از آنچه آن ها ظاهر برای آقایان می دانستند، دور بودند. اگه مردان جوان به ظاهر خود می رسیدند، در معابر با طعنه های «داش مشدی ها» و «کلاه مخملی ها» رو به رو می شدند.

ترفند دیگری هم نداشتند جز این که راهشان را کج کنند گلاویز شوند؛ البته طبیعی و ارگانیک بود برای این که نمونه مدل مویشان خراب یا سر و وضعشان خاکی نشود، خودایشان را به نشنیدن بزنند. این وضع سالهای بعد هم ادامه پیدا کرد. همیشه مردانی که با موی منظم و مد روز این سو و آن سو می رفتند از طرف نامنظم ها با کنایه مواجه می شدند. فرهنگی که تا همین چند دهه پیش موجود بود و مطابق مد روز بودن، با ارزش های سنتی مردان ایرانی در تضاد شناسایی میشد.
عکس شماره 3 ⇩
عکس هزار مورد نازکتر از «مو» در مورد «مو»!
هر چند حالا اوضاع فرق کرده و هر کسی که دستی به سر و رویش نکشد، ناهنجار رفتار کرده واگر کسی نمونه مدل مویش کهنه باشد، این مکان و آن مکان باخنده های ریز این و آن مواجه خواهدشد. اما این نتیجه مردان خط شکنی است که باور داشتند نمونه مدل موی باکلاس و مطابق موج روز، منافاتی با مردانگی ندارد.

نسل الویس پریسلی

دهه های چهل و پنجاه که رسید، فرهنگ وارداتی ستاره های غربی و وطنی مجلات، سینماها و رادیو و تلویزیون ایران را در می نوردید. همان زمانی که بیتل ها سمبل جوانان نسل بدیع جهان بودند، شکل موی آن ها که روی گوش را پنهان میکند یک به یک شهر های ایران را فتح می کرد. در دهه پنجاه که جنبش هیپیسم تبدیل به پدیده ای بین المللی شد، نمونه مدل موی مردان ایرانی هم یکسره تغییر کرد. موهای فر بلند که مثل یک توپ ورزش فوتبال مشکی رنگ روی سر مردان سنگینی می کرد یا موهای لختی که شکل یال شیرها، گردن و صورت مردان را در بر گرفت، عکس و تصویر آشنای خیابان های ایران از رشت تا آبادان بود.

آرتیست ها و خوانندگان حالا رقبای جدی بنام ستاره های ورزشی پیدا کرده بودند. ناصر حجاری، حسن روشن، ستار، ویگن و... ملاک های خوبی برای نمونه مدل مو بودند. همان زمان بود که نمونه مدل های موی بلند هم که پیش از آن ویژه خانم ها بود در خیابان های شمال تهران بزرگ نگاه شد.
عکس شماره 4 ⇩
عکس هزار مورد نازکتر از «مو» در مورد «مو»!

بعضی خوانندگان و آن هایی که از گوشه و کنایه دیگران ابایی نداشتند، از این تغییر ظاهر نترسیدند. کافی است آلبوم های کهنه را ورق بزنید تا عکسی از پدر و بقیه مردان خویشاوند با شلوارهای پاچه گشاد و یقه خرگوشی و موهایی مشابه الویس پریسلی نگاه بکنید. هر چند همه میاندیشیدند وقوع انقلاب بر این تقلیدها نقطه انتهاای بگذارد، اما در عمل اتفاق دیگری رخ داد.

از پشت مو تا آلمانی

دهه شصت با زیر و رو شدن های سیاسی و پاسداری مقدس همراهی کرد. ارزش های اجتماعی تغییر کرد. نظرها به لباس و ظاهر عوض شده بود. موهای شانه شده به یک سوی سر که کوتاه و منظم بود، همان نمونه مدل ساده ای بود که میان انقلابیون جوان شایع بود. هر چند محیط فرهنگی و اجتماعی دهه شصت چنان بود که گشت های انتظامی به نمونه مدل های موی پسران و مردان جوان به اصطلاح «گیر» می داد، اما دوباره مدهای روز دست از سر ایرانیان برنداشت.

احتمالاً اصلیترین سمبل ظاهری و لباس این دهه را باید در شلوارهای پیله دار و پشت مو تحلیل کرد. مدلی که خیلی زود به گفته جوانان «خز» شد و از مد افتاد. در جامعه ای که درگیر نبرد و صف ارزاق عمومی بود، جوانانی که ابتدا پشت مو گذاردند و در آخر دهه دور سرشان را سفید رنگ کرده و نمونه مدل آلمانی را مجدداً زنده کرده بودند، بیش از بقیه توی چشم بودند.

درازی موی دوم خردادی ها

تنوع پیش پا افتاده نمونه مدل مو در این دهه بیش از همه نمایان کننده اوضاع فرهنگی آن روزها بود. جامعه ای که در آن سینما و ورزشش سوپراستار تولید نمی کرد و در آن تماشای فیلم با سیستم های انتشار خانگی ویدئو جرم بود. مدارس برای پسرها متاثر از همین فضا، یکی از شرایط انضباطی اش تراشیدن موی سر با شماره چهار و هشت بود.
نسل خردسالان دهه شصت در تمام طول دوران مدرسه خود در رویای نمونه مدل موی بلند ماندند. اگه نو بالغی در نیمه اول دهه هفتاد قادر میبود از مقررات سختگیرانه دبیرستانش در برود و مویش را بلند کند، نه تنها باید مثل پدرانش با کنایه همسالان سنتی ترش کنار می آمد، بلکه باید به ماموران انتظامی دستاویزی حقیقی می آورد، وگرنه زلفش را با ماشین تراش کلانتری بر باد رفته می دید.
عکس شماره 5 ⇩
عکس هزار مورد نازکتر از «مو» در مورد «مو»!

همین دوران بود که در نیمه دوم دهه هفتاد و روی کار آمدن دولت اصلاحات، آن چه در شهر بیش لز همه بالا برده شد، همین پسرکان موبلندی بودند که به عنوان دانشجویان ترم پایین، باور داشتند دم دستی ترین حسن دوم برج خرداد، همین است که دیگر کسی در خیابان به مویشان گیر نمی دهد.

عصر کتیرا

دو دهه از زمانی که دیگر نمونه مدل مو، دلیل اصلی پرسش و جواب ماموران انتظامی از نوجوانان و جوانان نیست، گذشته است. همان روزها بود که دوران اوج مردان زلف بلند لقب گرفت. آن قدر موی پسران جوان دراز شد که کش موی سر برای آقایان هم به بازار آمده بود. همه می خواستیم تلافی سختگیری ناظم و مدیر دوران مدرسه را دربیاوریم. حالا این که اگه ججم مویمان کم بود و آنچه در کش می بستیم جای دم اسب، دم موش بود هم موجب نمی شد دست از بلند کردن مویمان برداریم.

نوجوانان حالا از کاربردهای کتیرا بی اطلاعند. در دهه هفتاد که ژل سر، تولیدی اعیانی و ناشناخته بود، عطاری ها به منبع درآمد جدیدی رسیده بوند. ضمغ نوعی گون که اگه در آب خیس کرده می شد، محلولی چسبنده و لزج مشابه ژل سر بدست می آمد که قادر میبود نمونه مدل موی شما را در فرم مربوطه تان حفظ کند. «کتیرای اعلا رسید» اعلان پشت شیشه مغازه های گوناگونی شد که می خواستند به تقاضای نوجوانان تازه سبیل سبز کرده جواب بدهند.
چون پدران این نسل بیشترشان در آستانه سنین کم مویی و کچلی بودند و عکس های دهه پنجاهیشان را با حسرت میدیدند، یادشان رفته بود که باید از چه اندازه کتیرا یا واکس مو بهره گرفت. برای همین نوجوانان کتیرا به سر باید با آزمون و خطا حجم مربوطه شان را تراز می کردند. برای همین استفاده بیش از حد از کتیرا، اشتباهی معمول بود. کافی بود به موی کتیرا خورده دست یا شانه بخورد تا کتیرا روی سر مثل شوره انتشار شود. اما خب امکانات کم بود و باید به همین هم می ساختی.
عکس شماره 6 ⇩
عکس هزار مورد نازکتر از «مو» در مورد «مو»!

از همان زمان بود که سلمانی های پیر و خسته مبدل شدند به آرایشگران مد روز. والدین های زیادی در آن سال ها شب ها با قیچی می رفتند بالای سر پسر جوانشان و زلف هایش را قیچی کردند تا به زعمشان دیگر مشابه دختر خانواده نباشد. نمونه مدل های مو با نسل جدید آرایشگران جور وا جورتر شد.
قارچی و گوجه فرنگی ای به بازار آمد. البته سنتی ها هم زود واکنش نمایان کردند و برای این که نمایان بکنند مرد باید خشن باشد، نمونه مدل موی بوکسوری و تیفوسی که فرزندهای پایین آن را نمونه مدل موی کشتی گیری می نامیدند، کلی هوادار پیدا کرد. موهای کوتاه برای اندامهای ورزشکاری و احتمالاً خط خطی در مقایسه موهای بلند افشان پسران لاغر و احتمالاً هم عینکی، یکی از ویژگی هایی شد تا دختران جوان بتوانند مرد محبوبشان را از روی ظاهر آسانتر بر گزینند.

مشکل جامعه موی جوانان است؟

دوران اصلاحات با جمله سرشناس رییس جمهور تازه به پاستور رسیده، خاتمه یافته بود: «آیا مشکل جامعه ما، موی جوانان است؟» مشخص است که مشکل جامعه این نبود، اما چند سال گذشت تا مشخص شود یکی از معضلات جامعه همین نمونه مدل موهای باورنکردنی و شگفت انگیز است. وقتی پای خاص بودن به میان می آید، نمونه مدل مو یکی از خوب ترین روش ها برای نشان دادن آن است.
همان زمان بود که نمونه مدل موی اژدهایی، تیم چلسی و شیطونکی به فهرست توصیه های آرایشگران جوان راه پیدا کرد. البته عکس العملهای گوناگونی هم پدید آورد تا مشخص شود هنوز هم موی سر جوانان قادر هست مشکل جامعه باشد.
اما آن تب و تاب دهه هفتاد فرو نشسته بود. مسلی که از راه می رسید دیگر در مدرسه ناگزیر نشده بود که همواره سرش را مثل سربازان، ماشین کند و برای همین وقتی بزرگ تر هم شد، علتی نگاه نمیکرد تا به تلافی آن موقع ها، چند سال موهیشان را بدست آرایشگر نسپارد. البته این معنایش آن نیست که همه الان نمونه مدل مویشان مثل پسرهای مودب و خوب، ساده و یک دست است.

کچلان دیگر قلندر نمی باشند

هنوز هم نمونه مدل موی نوجوانان و جوانان از روی سوپراستارها تقلید می شود؛ اما نسل جدید استارهای خوبی برای تقلید ندارد. از نمونه مدل موی «امیر تتلو» بگیرید که مشابه همان نمونه مدل بوکسورها با کمی آب و تاب زاید است تا «ساسان یافته» که سال ها یک جور نمونه مدل تاج خروسی مدرن را شایع کرد.
عکس شماره 7 ⇩
عکس هزار مورد نازکتر از «مو» در مورد «مو»!

با این حال نمونه مدل های مو همیشه معنای یکسانی نمی دهد. اگه زمان قلندران سر می تراشیدند و در دهه شصت هواداران «جمشید آریا» و «یول براینر» آن را تقلید می کردند و علامتی بود از خشن بودن، امروز مردان طاس و کم مویی که سرشان را زیر کشت مو نبرده اند، سر می ترشاند و کسی هم آن ها را جای خلافکاران نمی گیرد. حالا هر که زلف بلند دارد، درویش نیست، هر چند امکان می دارد بخواهد به دیگران پیام بدهد که سر در گرو هنر دارد و اهل دل است.

مو؛ نشانه طبقه اجتماعی؟

زمانی کلاه گیس و کلاه های پردار مد بود، مردانی که سرشان کاور نداشت، افراد بی مبالات و فاقد طبقه اجتماعی بودند. گذر زمان بر شکل و شمایل مردان اثر جدی گذارده است. پدرانی که خود زمانی زلف دراز داشتند، در میانسالی مخالفان جدی تبعیت پسران جوانشان از مدت روز می شوند. بی آنکه بپذیرند آن پرندگانی که بال و پر رنگی دارند، نرهایی می باشند که قرار است افزون بر جیک جیک کردن، اینشکلی دل جنس مخالف را هم بدزدند. میکاپ و آرایش سر از همان زمان فراعنه کچل تا همین حالا، علامتی از طرز تفکر و دیدگاه و طبقه اجتماعی مردان است. هر چند این مرزها چندان مثل گذشته دقیقه و آنکارد شده نیست، اما بازتابی است از زمانی که در آن میزییم.

--- با نظرات خود به ما در پيشرفت خدمات به شما، کمک کنيد ---

نگارش توسط : آترين م.

مهارت های زندگی در بخش خانه و خانواده سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

نه سر زلف خود اول تو به دستم دادی ««« »»» بازم از پای درانداخته‌ای يعنی چه



هزار مورد نازکتر از «مو» در رابطه با «مو»! (7 عکس)


TT / 519 --- TP / 20%



گردآوری شده توسط : آترين م.
تاریخ گردآوری : 2017-05-08
در دسته بندی : باریک
برچسب ها :
مطالب مرتبط

نظرات

لطفا نظرات خود را در مورد فیلم و مطلب بالا بنویسید :