آیا واقعا برای توبه از غیبت، توبه کفایت می کند؟

آیا برای توبه از غیبت، استغفار کافی است؟

پیامبر اعظم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ در حدیثی می فرمایند: «گناه غیبت از زنا دشوارتر است. پرسش شد دلیلش چه است؟ رسول الله ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فرمود: زیرا زنا کار توبه می کند و خدا توبه اش را می پذیرد ولی غیبت کننده توبه می کند امّا خدا توبه اش را پذیرا نیست تا طرف مقابلش او را حلال کند.

در خیلی از احادیث توبه از غیبت را استغفار کافی دانسته و بعضی هم نقل شده بایستی از کسی که غیبتش را کردم بایستی طلب استغفار کنم. آیا واقعا همین کافی می باشد؟

غیبت از جمله گناهانی است که مشتمل بر دو حق یعنی حق الله و حق الناس است. یعنی غیبت کننده از دو جهت وام دار است: نخست در ارتباط با خدای تعالی که مخالفتش را مرتکب شده و دوّم اینکه: در ارتباط با کسی که آبرویش بوسیله غیبت مورد هجوم قرار گرفته است. لذا کسی که می خواهد از این گناه توبه کند بایستی هر دو جهت را جبران نماید.
آدم برای ادای حق الله بایستی از غیبت توبه کند ولی برای حق الناس در حالیکه مفسده ای همراه با نداشته باشد، بایستی از سوی مقابل حلالیت بطلبد.

درباره توبه از گناه غیبت، روایات گوناگونی نقل شده است، بعضی از احادیث استغفار را کافی دانسته و بعضی دیگر رضایت طرف را ضروری شمرده اند. در حدیثی پیامبر اعظم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فرمود: هر کس حقی از برادر دینی بر عهده دارد (آبرو یا مال) بایستی از او رضایت بخواهد قبل از آمدن روزی که در هم و دینار پیدا نمیشود و برای رضایت مالک حق از حسنات غیبت کننده به غیبت شده داده می شود. و چنانچه کار نیکی نداشته باشد از گناهان غیبت شده بر گناهان غیبت کننده اضافه کرده می گردد.(۱)

پیامبر اعظم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ در حدیثی می فرمایند: «گناه غیبت از زنا دشوارتر است. پرسش شد دلیلش چه است؟ رسول الله ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فرمود: زیرا زنا کار توبه می کند و خدا توبه اش را می پذیرد ولی غیبت کننده توبه می کند امّا خدا توبه اش را پذیرا نیست تا طرف مقابلش او را حلال کند.(۲)

امّا دربرابر روایاتی از معصومین ـ علیهم السلام ـ نقل شده که استغفار را کافی دانسته است. امام راستگو ـ ع ـ می فرماید: از پیامبر اعظم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ درباره کفاره غیبت پرسش شد حضرت فرمود: برای کسی که او را غیبت کرده ای، هرگاه یادت آمد، استغفار کن».(۳)

وجه جمع این دو دسته از روایات این است که: روایاتی که میگه تنها استغفار کفایت می کند راجع به نکاتی است که. شخص غیبت شده از غیبت خبر ندارد یا به سبب مرگ یا سفر از دسترس بیرون رفته است. این سوژه روایتی است که از امام راستگو ـ ع ـ نقل شده است که فرمودند: چنانچه غیبت کسی را کردی و او باخبر شد بایستی از او طلب حلیت کنی ولی چنانچه مطلع نشد برایش طلب مغفرت کن.(۴)
علت این حکم این است که: چنانچه شخص غیبت شده اطلاع نداشته باشد طلب حلیت از او به منزله به اطلاع رساندن و سبب برانگیختن فتنه و بر افروختن آتش کینه است.
امّا در حالیکه فرد غیبت شده از محتوای غیبت اطلاع یابد و بنابراین دلگیر و ناراحت شود، آدم بایستی با طلب حلالیت، آثار روحی و روان پریش کار خود را از میان ببرد و با تمام وجود تلاش کند تا کدورت ایجاد شده را از میان ببرد و غم و غصه را از دل او پاک بکند.

نتیجه آن که: چنانچه غیبت شده زنده است و از غیبتی که درباره او شده خبر ندارد و گمان میرود مراجعه به او برای رضایت دادن سبب عداوت و کینه می شود و فتنه و فساد به بار میاورد، غیبت کننده به وی سر نمیزند. و در عوض برای او خیلی استغفار می کند و مکرر از پیشگاه پروردگار درخواست عفوش را می نماید. و هم چنین چنانچه غیبت شده فرد بی گذشتی بود، چنان چه غیبت کننده به او سر زد و فرد غیبت شده او را مشمول عفوش نگذاشت اینجا هم غیبت کننده بایستی برای فردی که غیبت او را به انجام رسانده است از پروردگار طلب عفو و آمرزش کند. این توبه ها در صفحه حسنات آن دو گروه ثبت می شود، و سبب می گردد که غیبت شدگان از غیبت کنندگان عفو و اغماض نمایند.

پی نگاشت:
۱. جامع السعادات، ج۲، ص۳۱۰.
۲. لآلی الاخبار، ص۵۰۳.
۳. مرآة العقول، ج۱۰، ص۴۳۱.
۴. رسمی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۷۲، ص۲۴۲

--براى بالا بردن سطح کيفى سايت سرزه لطفا نظرات سازنده خود را در انتهاى صفحه براى ما بفرستيد--

نگارنده: رستم گ.

اخلاق و عرفان در بخش مذهبی سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

ز شور و عربده شاهدان شيرين کار ««« »»» شکر شکسته سمن ريخته رباب زده



آیا واقعا برای توبه از غیبت، توبه کفایت می کند؟


TT / 139 --- TP / 18%



گردآوری شده توسط : رستم گ.
تاریخ گردآوری : 2018-04-08
در دسته بندی : غیبت
برچسب ها : کافی , توبه , استغفار
مطالب مرتبط

نظرات

لطفا نظرات خود را در مورد فیلم و مطلب بالا بنویسید :