آیا واقعا نوادگان ما از انهدام کیهان جان به در خواهند برد؟ (7 عکس)

آیا نوادگان ما از نابودی کیهان جان به در خواهند برد؟

میلیاردها سال دیگر کیهان به شکلی که امروز می شناسیم موجود نخواهد بود. خبر خوب این است که مجال زیادی برای تهیه شدن داریم و احتمالاً حتی راهی یابیم تا کیهان در حال مرگ را فریب دهیم. در این مقاله به وارسی برخی راههای نجات از پایان جهان کیهانی توجه کرده ایم.

تصویر و عکس شماره 1 ⇩
سرزه به نقل از بیگ بنگ خبر می دهد، کیهان هم همانند جانوران زنده حضوری میرا دارد، در بیگ بنگ به دنیا آمده است و در نهایت هم با سرنوشت خود مواجه خواهد شد خواه این سرنوشت از هم گسستگی بزرگ باشد یا تصادم بزرگ و یا یک انجماد شدید ابدی. در هر حال همۀ اشکال زندگی که امروزه می شناسیم منقرض خواهند شد. مگه این که نوادگان فوق توسعه یافته ی ما در آن دوران بتوانند راهی برای گریز از محدوده های کیهان و یا تغییر مقررات کیهان پیدا کنند.

ساخت یک کیهان پایه

نوادگان آینده دور ما امکان می دارد کیهان کنونی را رها کرده و از طریق کرم چاله ها به یک کیهان تازه به دنیا آمده طبیعی و ارگانیک یا مصنوعی مهاجرت کنند. با این که باورنکردنی و شگفت انگیز به چشم مییاید اما این ایده به وسیلۀ شماری از پژوهشگران همچون لی اسمولین به طور جدی مورد کند و کاو قرار گرفته است. به واسطه گفته های این دانشمند جهان ها از طریق یک فرآیند طبیعی و ارگانیک تکاملی به اسم انتخاب طبیعی و ارگانیک کیهانی دنیاهای دیگر را بوجود مییاورند. به واسطه استدلال این پژوهشگران خصوصیات کیهان تصادفا درست تکامل و توسعۀ زندگی هوشمند نشده است بلکه کیهان ما طوری تکامل یافته است که اینشکلی باشد. به واسطه نظر اسمولین دنیاهای طفل از طریق سیاهچاله ها به دنیا مییایند. و بر این اساس برخی نظریه پردازان به وارسی این امکان توجه کرده اند که آیا واقعا ساخت یک کیهان طفل برای خودمون از این طریق امکان می دارد؟

فرآیند تولید مصنوعی کیهان نخستین بار در سال ۱۹۸۷ بوسیله ادوارد فرهی و آلن گوث عنوان شد. به اعتقاد گوث، بین المللی که در آن میزییم سطح دو بعدی کره ای بزرگ است که بدلیل اندازۀ عظیمش برای ما تخت به چشم مییاید. به گفتۀ وی تحت شروطی امکان می دارد حبابی در سطح این کره همانند یک تومور ایجاد شده و گسترش یابد و در نهایت این حباب خود را از کیهان والد خود جدا کرده و جهان مستقل تازه ای بوجود آورد.

تصویر و عکس شماره 2 ⇩
تصویر و عکس آیا واقعا نوادگان ما از انهدام کیهان جان به در خواهند برد؟برای یک مشاهده گر خیالی در داخل این حباب شرایط پیدایش همان طور خواهد بود که در بیگ بنگ پیش آمده است اما برای یک مشاهده گر در داخل کیهان والد این حباب امکان می دارد به شکل یک سیاهچاله به چشم بیاید. پس از گذشت مدت معینی سیاهچاله هم تبخیر خواهد شد و هیچ اثری از جاای که روزی کیهان تازه ای در آن به دنیا آمده بود، باقی نخواهد ماند. اما کیهان جدید و تازه به دنیا آمده حتی پس از جدایی از والد خود در یک فضا- زمان مجزا موجود خواهد بود اما هیچ رابطه ای بین دو جهان، ممکن نخواهد بود.

با وجود همۀ این تفاسیر گوث و فرهی پذیرا هستند که انرژی عظیمی برای به وجود آوردن چنین پدیده ای مورد احتیاج هست: « به وجود آوردن یک تکینگی نیازمند شروطی است که این شرایط مانعی غیرممکن برای ایجاد یک کیهان تورمی در آزمایشگاه است. رسیدن به چنین شروطی مشخصا بسیار فراتر از فناوری امروز ماست اما کسی چه می داند تمدن های پیشرفته در آیندۀ دور از چه امکاناتی برخوردارند. اما تا آنجایی که امروزه می دانیم کیهان ما امکان می دارد نتیجه تولد از کیهان والد دیگری بوده باشد.» دو فیلسوف در مقاله ای در سال ۲۰۰۰ ادعا کردند یک تمدن فوق پیشرفته نه تنها قادر به انجام اینشکلی مهندسی های کیهانی است بلکه قادر هستند با حمل و نقل اطلاعات (مثل اطلاعات ذهن های خود) به کیهان های طفل به نوعی زندگی ابدی رسند.

برتری

این ایده، دیوانگی نمی باشد که تصور کنیم روزی خواهیم توانست ذهن های آپلود شدۀ خود را در کامپیوترها به سیاهچاله ها بفرستیم. ۱۵ سال پیش “ست لوید” فیزیکدان بیان کرده بود که سیاهچاله ها متراکم ترین و کارآمدترین سیستم های محاسباتی جهان ما هستند. رایانه کیفی یا لپ تاپ خیالی او یک کیلو از ماده فوق متراکم از جنس سیاهچاله است که به لطف تابش هاوکینگ تنها برای کسری از ثانیه ( دقیقا ۱۰ به توان منفی ۱۹ ثانیه) موجود خواهد بود اما در طول همین مدت کوتاه خواهد توانست ۱۰ به توان ۳۲ عملیات ریاضی را بر روی ۱۰ به توان ۱۶ بیت داده به انجام رساند.

تصویر و عکس شماره 3 ⇩
تصویر و عکس آیا واقعا نوادگان ما از انهدام کیهان جان به در خواهند برد؟با الهام از این ایده، جان اسمارت با ارتباط کیهان های طفل و پارادوکس فرمی (که بیان می کند در صورت وجود هوش های فرازمینی چرا هیچکدام را تا به حال دیدار نکرده ایم!) اظهار کرد که این سنجیده است به این علت که زندگی فرازمینی پیشرفته با رد کیهان منشا خودآنها در جستجوی چیزی باحالتر در دنیاهای جدید هستند. اسمارت این ایده را فرضیه برتری می نامد.

با وارسی هر چه بیشتر تاریخچۀ کیهان متوجه خواهیم شد که کیهان در طول زمان پیش به سوی پیچیدگی بیشتر دارد: از کهکشانها تا سیاره های درست برای زندگی و بعد از آن به جانوران تک سلولی و بعد از آن پر سلولی و انسانها و پس از آن به شهرها اکنون رایانه های هوشمند. به اعتقاد “اسمارت” سیستم های اطلاعاتی جدید در اشغال فضا- زمان، انرژی و ماده فشرده تر و کارآمدتر شده و این سبب شتاب تکاملی بیشتر در اطلاعات، پیچیدگی و هوش این سیستم ها در طول زمان میشه. ما پیوسته چیزهای زیاد تری را در محیط کوچولو تری فشرده می کنیم که سبب نفع وری کارآمدتری از اطلاعات میشه. به گفتۀ اسمارت سرنوشت ما تراکم بیشتر و طلاق گرفتن از اندام فیزیکی است. این احتمال وجود دارد که نوادگان فرا بشری ما موجوداتی دیجیتالی به صورت ذهن های آپلود شده باشند. منطبق با فرضیه “اسمارت” این جانوران عمیقا از اندام فیزیکی خود طلاق گرفته و به جانوران بیولوژیک نامیرا مبدل شده اند.

به گفتۀ “اسمارت” چنانچه جوامع به طور فزاینده ای پرپشتتر و اطلاعاتی شوند و عوض کل اندام فیزیکی اشخاص فقط هستۀ مرکزی اطلاعات آنها محافظت شود بشر به چیزی که فیزیک شناسان کامپیوترونیوم (فشرده ترین و کارآمدترین ماشین محاسباتی) می نامند، شباهت خواهد یافت. پس به واسطه فرضیه برتری و چنانچه تئوری اطلاعات راجع به سیاهچاله ها درست باشد ما خواهیم توانست ورژن های مجازی خود را به سیاهچاله ها بفرستیم. اما دغدغه اسمارت این است که امکان می دارد این کار در نهایت به ذهنهایی دیجیتالی بی مصرفی منتهی شود که تا ابد در محیط بیکران کیهان جدید شناورند.

تصویر و عکس شماره 4 ⇩
تصویر و عکس آیا واقعا نوادگان ما از انهدام کیهان جان به در خواهند برد؟تغییر مقررات بازی

چنانچه نوادگان ما نتوانند یک راه گریز پیدا کنند (چه از طریق سیاهچاله ها و یا تولید یک کیهان جدید) ناگزیرند که راه چاره دیگری پیدا کنند. انتخاب دیگر اما این است که با تغییر تار و پود کیهان، مقررات کیهانی را عوض کنند. در نهایت احتمالاً هوش ثابت کند که توانا ترین نیروی طبیعت است. این ایده که هوش یک جنبۀ ثانوی کیهان نمی باشد فکر تازه ای نمی باشد. سالخورده تیلارد فیلسوف باور داشت که بشریت چیزی بیش از جمع همۀ اجزا خود است. فی الواقع “تیلارد” به واسطه آموزه های خود مخالف رده بندی انسان به عنوان پارت کوچولوای از گروه نخستی ها و به عنوان نوعی حیوان بود.

تصویر و عکس شماره 5 ⇩
تصویر و عکس آیا واقعا نوادگان ما از انهدام کیهان جان به در خواهند برد؟تیلارد به واسطه مشاهدات خود به این ثمره رسیده بود که همۀ جانداران خودآنها را با شرایط محیطی خود هماهنگ می کنند در صورتی که بشر با ساخت ابزارها و هم با نوآوری خط و زبان و کتابخانه ها و لوازم رابطه ای گامی بزرگ به سوی بیشتر شدن از اندام فیزیکی خود برداشته است. بشریت آن طور که “تیلارد” فکر میکند در حال مبدل شدن به یک ارگانیسم با یک سیستم عصبی منفرد است. بشریت به طور فزاینده ای تسلط خود را روی سیاره زمین زیاد کرده است و به عقیدۀ “تیلارد” هیچ علتی وجود ندارد که دسترسی و تسلط بشر از آن چه که امروز هست بیشتر نشود. هوش بشری یکی از نیروهای اثرگذار بر طبیعت است که سبب تغییر شکل سیاره زمین شده است و علتی ندارد معتقد نباشیم که هوش به گسترش خود در محیط ادامه ندهد چه این محیط یک سیاره باشد و یا یک خوشۀ ستاره ای.

“ری کرزویل” اظهار میکند که خصوصیات کیهان امکان می دارد ثابت نبوده و هوش در نهایت با نفوذ و گسترش در کیهان در رابطه با سرنوشت کیهان بر آن شوی خواهد کرد: « خب! آیا واقعا کیهان در یک تصادم بزرگ پایان خواهد یافت و یا در گسترش بی نهایت و یا به طریقی دیگر؟ به نظر من مساله اولیه جرم کیهان یا احتمال وجود نیروی ضد گرانشی یا ثابت کیهانی اینشتین، نمی باشد. بلکه سرنوشت عالم تصمیمی است که ما وقتی وقتش بیاید زیرکانه انتخاب خواهیم کرد.» به اعتقاد کروزویل هوش در نهایت ثابت خواهد کرد که قدرتمندتر از همۀ نیروهای فیزیکی قدرتمند کیهان است.

کیهان زندۀ حسود

جیمز گاردنر این ایده را به حد نهایی خود منتقل کرده است. به قول او طبیعت زندگی پرور کیهان به عنوان نتیجۀ قابل پیشگویی فرآیندهای طبیعی و ارگانیک (شامل زندگی و هوش) قادر هست توضیح داده شود. به واسطه نظریه او به اسم کیهان زندۀ حسود، ظهور زندگی و هوش به طور ناگسستنی با تولد فیزیکی، تکامل و زادوولد دوباره کیهان در ارتباط است. به واژه دیگر وجود هوش در کیهان از روی تصادم نبوده بلکه هوش یکی از نیروی های عمدی و هدفمند طبیعت است.

تصویر و عکس شماره 6 ⇩
تصویر و عکس آیا واقعا نوادگان ما از انهدام کیهان جان به در خواهند برد؟یکی از نتایج تئوری گاردنر این است که زندگی هوشمند است که دنیاهای جدید و نوادگان خود را بوجود مییاورد. امکان می دارد بشر از سرنوشت نهایی مرگ کیهان رهایی یابد یا نکند اما دودمان ما در دنیاهای دیگری خواهند زیست. مقررات کیهانی از طریق مسوول کردن خود زندگی هوشمند برای فراهم کردن شروطی در جهت ادامه ی وجود کیهان، نه تنها زندگی را ممکن می کند بلکه وجود آن را خود داری ناپذیر است.

کیهان باز کرده نشده

اما پارادوکس فرمی توصیه دیگری هم امکان می دارد در اختیار قرار دهد: امکان می دارد “فیلتر بزرگ” در کار باشد که مانع از توسعه زندگی هوشمند فراتر از حدی معین میشه. فی الواقع مقررات کیهان آن گونه که اکنون می شناسیم مانع دستیابی زندگی هوشمند به سوی فضاهای دوردست و رسیدن به تکنولوژیهایی دررده مهندسی کیهانی میشه.

تصویر و عکس شماره 7 ⇩
تصویر و عکس آیا واقعا نوادگان ما از انهدام کیهان جان به در خواهند برد؟با این که نامحتمل به چشم مییاید اما شرایط کیهان، میلیاردها سال دیگر امکان می دارد عوض شود و آینده برای زندگی فوق هوشمند امن تر و بیشتر قابل سکونت نسبت به آن چه که امروز است باشد همان طور که سامانهٔ خورشیدی ما میلیاردها سال پیش پر هرج و مرج و غیر قابل سکونت بود. وقتی که این مرحلۀ تکاملی بیاید امکان می دارد برای آن چه که تمدن های فوق هوشمند قادر به انجامش هستند حد و مرزی موجود نموجود باشد تا به چشم انداز طولانی مدتی که مد نظر دارند برسند. متاسفانه منصفانه است چنانچه آزرده باشیم از این که تمدن بشری در تاریخچۀ کیهان، برای برتری یافتن در تغییر شکل عالم زودتر پا به عرصۀ وجود نگذارد.

ترجمه: دکتر مصطفی رحمانی

نظر يا پيشنهاد خود را با ما در ميان گذاريد

گردآورنده: آريامنش ح.

نجوم و فضا در بخش دانش و فناوری سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

عکس روی تو چو در آينه جام افتاد ««« »»» عارف از خنده می در طمع خام افتاد



آیا واقعا نوادگان ما از انهدام کیهان جان به در خواهند برد؟ (7 عکس)


TT / 549 --- TP / 30%



گردآوری شده توسط : آريامنش ح.
تاریخ گردآوری : 2017-08-01
در دسته بندی : کیهان
برچسب ها : نوادگان
مطالب مرتبط

نظرات

لطفا نظرات خود را در مورد فیلم و مطلب بالا بنویسید :