پروردگار ، حضوری از ازل تا ابد (5 عکس)

خداوند ، وجودی از ازل تا ابد

تصویر شماره 1 ⇩
تصویر ایزد ، حضوری از ازل تا ابد

حرف در رابطه با «ایزد» یکی از موضوعات اصلی و اساسی در همه ادیان است. ما در این مقاله از آسمونی می خواهیم از زبان دکتر توماس مک الوین استاد امریکایی و روحانی مسیحی فرقه تعمیدی که به دین اسلام گرویده است، مطالب بسیار باحال و شنیدنی برایتان عزیزان انتشار دهیم. پس تا انتها همراهمان باشین

خدا؛ از ازل تا به ابد تو خدا می باشی

دکتر «توماس مک‌اِلوِین» (Thomas Mc Elwain)، استاد امریکایی ادیان در دانشگاه‌های قاره اروپا و آمریکا، در کتاب خود «اسلام در کتاب مقدس» (Islam in the Bible) رویکرد تازه‌ای به این بحث دارد. او می‌کوشد با تأکید بر مشترکات این سه دین، ثابت کند که اسلام و تشیع، همان ادامه سنجیده ادیان یهود و مسیحیت است. این روحانی مسیحی اسبق فرقه تعمیدی (باپتیست) که به زبانهای کتاب مقدس هم تسلط دارد، در سال 1988 مسلمان و شیعه شده و نام «علی حیدر» را برای خود خلاصه است.

نقل کردیم که عدل خدا را می‌توان از توحید به دست آورد و این صفت، زمان‌ناپذیری خدا را هم در دل خود دارد.

تصویر شماره 2 ⇩
تصویر ایزد ، حضوری از ازل تا ابد

تثنیه 27:33 « خدای ازلی مسکن توست…» ازلیت به وقت بی‌نهایت اشاره نمی‌کند، بلکه گویای این واقعیت است که خدا اصلاً به وقت و جا مقید نیست. بر پایه ماجرا آفرینش در پیدایش 1، خدا وقت و جا را خلق کرده است. حاکمیت خدا بر وقت و جا به او اجازه می‌دهد تا پناهگاهی مطلق درمقابل همه مخاطرات موجود در وقت و جا باشد.

نخست تواریخ ایام 29: 11-12 «و ای‌ ایزد! عظمت‌ و جبروت‌ و جلال‌ و قوت‌ و کبریا از آنِ‌ تو است، زیرا هرچه‌ در آسمان‌ و زمین‌ است‌ از آنِ تو می‌باشد. و ای‌ ایزد! ملکوت‌ از آنِ تو است‌ و تو بر همه‌ سرْ و متعال‌ می باشی. * و دولت‌ و جلال‌ از تو می‌آید و تو بر همه‌ حاکمی‌، و کبریا و جبروت‌ در دست‌ تو است‌ و عظمت‌ دادن‌ و قوت‌ بخشیدن‌ به‌ همه‌کس‌ در دست‌ تو است‌.»

ایوب 26:36 «اینک خدا بلند مرتبه است و او را نمی‌شناسیم و شماره سال های او را تفحص قادر نباش کرد.»

مزامیر 2:90 «پیش از آن که کوه‌ها ایجاد شود و زمین ربع مسکون را بیافرینی، از ازل تا به ابد تو خدا می باشی.» خدا نه‌تنها ازلی است، بلکه ازلیت فقط ویژه ذات اوست. او تنها حضوری است که مقید به وقت و جا نیست. او نه‌تنها همه‌چیز را خلق کرده است، بلکه در خداییِ خود به همه‌چیز وابسته نیست. او به هیچ‌چیز احتیاج ندارد تا مقام ربوبیت خود را از طریق مقایسه با آن به دست آورد. او خیر است، بی شرّی که تمجید خیر از مقایسه با آن روشن شود؛ خالق است، بی این که خالقیت او را مخلوقات ثابت کنند؛ او برای اثبات حضورش هیچ «نیست»ی ندارد.

تصویر شماره 3 ⇩
تصویر ایزد ، حضوری از ازل تا ابد

مزامیر 2:93 «تخت تو از ازل پایدار شده است و تو از قدیم می باشی.» سلطه مطلق خدا حاصل سنجیده ازلیت اوست. به تثنیه 27:33 سر زنید.

اشعیا 28:40 «آیا واقعا ندانسته و نشنیده‌ای که خدای سرمدی یهوه آفریننده اقصای زمین درمانده و خسته نمی‌شود و فهم او را تفحص قادر نباش کرد؟» ترتیب سنجیده در اینجا ازلیت، سلطه مطلق، خالقیت، توانایی مطلق و علم مطلق است. ازلیت یا مقید نبودن به وقت و جا، سودمند سلطه مطلق است. سلطه مطلق سودمند قابلیت خلقت است. خالقیت هم سودمند توانایی مطلق بر همه مخلوقات و علم مطلق به آنهاست.

  • اشعیا 15:57 «زیرا او که عالی و بلند است و ساکن در ابدیت می‌باشد و اسم او قدوس است، چنین می‌گوید: من در جا عالی و مقدس ساکن‌ام و هم با کسی‌ که روح افسرده و متواضع دارد. تا روح متواضعان را احیا نمایم و دل افسردگان را زنده سازم.» رفعت ایزد پیش از ابدیت گفته شده است، پس نشان می‌دهد رفعت مطلق است نه نسبی. خدا را نمیبایست با دیگری مقایسه کرد. روی دیگر سکه زمان‌ناپذیری، صفت قدوسیت است. قدوسیت، یعنی تنزیه یا شبیه‌ناپذیری خدا را نمی‌توان نسبی دانست، چون آغاز آیه، مطلق بودن صفات خدا را ثابت می‌کند.

نیمه پایان آیه نفوذ خدا را به جهان بشری اظهار می‌کند. تنزیه کامل خدا احتمالاً سودمند این باشد که جهان بشری نمی‌تواند هیچ رابطه ای با ربوبیت داشته باشد. با این حال باید این حاصل سنجیده را نفی کرد، چون خدا را محدود می‌کند. خدا به‌عنوان حاکم رفیع، لازمان و قدوس یا سبوح، می‌تواند از روی اختیار با جهان بشری مرتبط شود و این ارتباط، او را محدود نمی‌کند. نفوذ خدا به جهان مخلوق هم پیوسته ربوبی، یعنی دارای سلطه مطلق و اختیار است. پس، چنین نفوذی احتمال حلول را نفی می‌کند، چون در آن صورت خدا، بنا بر محدودیتهای وقت و جا در حلول، تسلیم و وابسته خواهد شد.

ارمیا 6:10 «‌ای یهوه مانند تو کسی نیست! تو عظیم می باشی و اسم تو در قوت عظیم است!» عبارت great (عظیم) اینجا در حالت مطلق به کار رفته است. این آیه اظهار می‌کند که هیچ‌کس را نمیبایست با خدا مقایسه کرد. هیچ سنجه‌ای را نمی‌توان در مورد خدا به کار برد، پس هیچ شریک یا جزء دیگری با خدا نیست.

تصویر شماره 4 ⇩
تصویر ایزد ، حضوری از ازل تا ابد

ارمیا 10:10 «اما یهوه خدای حق است و او خدای حی و سلطان سرمدی می‌باشد…» از حق بودن خدا حاصل می‌گیریم که چنین خدایی حی و سلطان سرمدی است. به این سبب، انگاره انتساب مرگ به خدا متناقض و پس باطل است.

حبقوق 12:1 «‌ای یهوه خدای من! ای قدوس من! آیا واقعا تو از ازل نمی باشی؟»

لوقا 40:19 «او درجواب ایشان گفت: به شما می‌گویم چنانچه اینها بی صدا شوند، هرآینه سنگ‌ها به صدا آیند.» عیسی(ع) در اینجا صفت «تکلم» خدا را به رسمیت می‌شناسد که همان خلقت کلام است.

رومیان 26:16 «خدای‌ حکیم‌ وحید…».

نخست تیموتاوس 17:1 «باری سلطان سرمدی و باقی و نادیده را، خدای حکیم وحید را اکرام و جلال تا ابدالآباد باد…» پولس در یک جمله صفات سلطه مطلق، زمان‌ناپذیری، بقا، غیبت از دیدگان و علم مطلق را اظهار می‌کند.

یعقوب 17:1 «هر بخشندگی نیکو و هر قسمتش کامل از بالا است و نازل می‌شود از پدر نورها که نزد او هیچ تبدیل و سایه گردش نیست.» این آیه اظهار می‌کند که خدا لایتغیّر است و درخلال اشاره می‌کند هیچ شریک یا جزء دیگری و هم هیچ صفات زاید با خدا نیست.

این آیات تنها نمونه‌ای از صدها آیه دیگر در کتاب مقدس‌اند که بیانگر صفات ذاتی خدا می باشند. ما می‌توانیم این صفات را بی نقض فرمان «صورتی‌ تراشیده‌ … برای‌ خود مساز»(3) گواهینامه کنیم، چون خود کتاب مقدس این صفات را بی‌پرده اظهار کرده است. بر پایه این آیات می‌توانیم نقل بکنیم که خدا زمان‌ناپذیر (ازلی و ابدی)، قادر مطلق، عالم مطلق، آگاه دایمی (مُدرِک)، زنده جاوید (حیّ)، مستقل مطلق در اراده و فعل (مُرید)، خالق کلام (متکلم) و همیشه صادق (صادق) است. همچنین می‌توانیم گواهینامه کنیم که خدا هیچوقت مرکّب، مکان‌دار، متجسّد، دارای شریک، مرئی، متغیّر و نیازمند ازدیاد یا افت صفات نیست. اما همه این مطالب را می‌توان به‌طور سنجیده از توحید و عدل او استنباط کرد. فکر می‌کنم در این نقطه اظهار اعتقاد کتاب مقدس به چگونگی خدا کافی باشد. فقط به‌طور خلاصه حاصل می‌گیرم که بخش زیادی از کتاب مقدس عدل الهی را ثابت می‌کند.

تا اینجا می‌توانیم انجیل جاویدان را در این دو مورد خلاصه کنیم: 1) خدا یکی است و هیچ خدایی جز او نیست؛ 2) یگانه خدای واقعی ذاتاً عادل است و همه صفات و افعال او با عدالت مطلقش هماهنگ است.

تصویر شماره 5 ⇩
تصویر ایزد ، حضوری از ازل تا ابد

در بخش آینده به واکاوی مسأله جبر و اختیار از دیدگاه اسلام و کتاب مقدس توجه خواهیم کرد.

  1. «در ابتدا، خدا آسمانها و زمین‌ را آفرید. و زمین‌ تهی‌ و بایر بود و تاریکی‌ بر روی‌ لجه‌ و روح‌ خدا سطح‌ آبها را فروگرفت. * و خدا گفت‌: «روشنایی‌ بشود.» و روشنایی‌ شد. و خدا روشنایی‌ را دید که‌ نیکوست‌ و خدا روشنایی‌ را از تاریکی‌ جدا ساخت. * و خدا روشنایی‌ را روز نامید و تاریکی‌ را شب‌ نامید و شام‌ بود و صبح‌ بود، روزی‌ نخست. * و خدا گفت‌: «فلکی‌ باشد در میان‌ آبها و آبها را از آبها جدا کند.» و خدا فلک‌ را بساخت‌ و آ‌بهای زیر فلک‌ را از آب‌های‌ بالای‌ فلک‌ جدا کرد. و چنین‌ شد. و خدا فلک‌ را آسمان‌ نامید. و شام‌ بود و صبح‌ بود، روزی‌ دوم. و خدا گفت‌: «آبهای‌ زیر آسمان‌ در یکجا جمع‌ شود و خشکی‌ ظاهر گردد.» و چنین‌ شد. و خدا خشکی‌ را زمین‌ نامید و اجتماع‌ آبها را دریا نامید. و خدا دید که‌ نیکوست‌.»

  2. «خدای‌ ازلی‌ مسکن‌ توست‌ و در زیر تو بازوهای‌ جاودانی‌ است‌؛ و دشمن‌ را از حضور تو اخراج‌ کرده‌، می‌گوید هلاک‌ کن‌.»

  3. «تو را خدایان‌ دیگر غیر از من‌ نباشد. صورتی‌ تراشیده‌ و هیچ‌ تمثالی‌ از آنچه‌ بالا در آسمان‌ است‌، و از آنچه‌ پایین‌ در زمین‌ است‌، و از آنچه‌ در آب‌ زیر زمین‌ است‌، برای‌ خود مساز. * نزد آن ها سجده‌ مکن‌، و آن ها را عبادت‌ منما، زیرا من‌ که‌ یهوه‌، خدای‌ تو می‌باشم‌، خدای‌ با غیرت هستم‌، که‌ انتقام‌ گناه‌ پدران‌ را از پسران‌ تا پشت‌ سوم‌ و چهارم‌ از آنانی‌ که‌ مرا دشمن‌ دارند می‌گیرم‌.»

– پيشنهادات شما مايه دلگرمى ماست –

گردآوری توسط : مرواريد ض.

راز و نیاز در بخش مذهبی سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

اين چه استغناست يا رب وين چه قادر حکمت است
««« »»»
کاين همه زخم نهان هست و مجال آه نيست

پروردگار ، حضوری از ازل تا ابد (5 عکس)

TT / 223 — TP / 15%

با دیگران به اشتراک بگذارید

نظر دهید