ادیسون نوآور نامدار اما خنگ (۱۳ عکس)

ادیسون مخترع مشهور اما خنگ

عکس شماره ۱ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگ

ادیسون مخترع مشهور اما خنگ 

ادیسون در زمان خود تاریخ ساز شد و یکی از اصلیترین دستاوردهای بشر را اختراع کرد و همچنین صدها اختراع دیگر را به دنیا عرضه نمود. نوجوانی که یک واگن قطار را برای انجام امتحان علمی به آتش کشید، خیلی زود از مدرسه اخراج شد و سرانجام لامپ را اختراع کرد. توماس ادیسون نامدار ترین مخترع تاریخ را همه می‌شناسند.

اما کمتر کسی از دیگر اختراعات متنوع و پرشمار او خبر دارد. شخصیت تلاشگر، جسور، کنجکاو و تاحدی خودخواه ادیسون پشت درخشش هزاران لامپ روشنایی پنهان مانده است.

عکس شماره ۲ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگ

توماس ادیسون در سال ۱۸۴۷ در شهر کوچولو میلان در ایالت آیوای امریکا نگاه کرده به جهان باز کرد. تنها سه ماه پس از رفتن به مدرسه، مدیر دبستان او را به خاطر بازیگوشی و کودن بودن اخراج کرد، با این استدلال که حضور این فرزند مانع پیشرفت دیگر دانش آموزان می‌شود. از آن روز مادر ادیسون ناچار شد که در خانه او را تعلیم دهد.

اما این مادر خانه دار معلم شگفت انگیزی از آب درآمد، چون توماس ادیسون از سن ۱۲ سالگی تا پایان عمر بیش از هزار اختراع به ثبت رساند که بعضی از آنها زندگی بشر را برای همیشه دگرگون ساخت.

عکس شماره ۳ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگ

سیستم الکتریکی شمارش آرا ـ ۱۸۶۹

اولین اختراع به تصویب رسانده شده توماس ادیسون، یک سیستم برای شمارش اتوماتیک رای بود. او این سیستم را در ۲۱ سالگی ساخت، ولی قادر نبود آن را به فروش برساند.

عکس شماره ۴ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگ

سیستم محاسبه ارزش سهام

این اولین اختراع ادیسون بود که برایش موفقیت تجاری بزرگی به همراه داشت و مقدمۀ موفقیت‌های آتی شد؛ یک سیستم توسعه یافته نمایشگر اطلاعات بورس که ۴۰ هزار دلار فروش رفت.او این سیستم را در کارگاه خود در نیوآرک ساخت و توانست با این کار برای راه‌اندازی آزمایشگاه نامدارش در نیوجرسی پول کافی به دست آورد.

عکس شماره ۵ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگتلگراف چاپی ـ ۱۸۶۹

ادیسون در این سال ادارۀ راه‌آهن را ترک کرد و سرپرست فنی یک کانون صرافی بزرگ در نیویورک شد. در همان روزها توانست نخستین اختراع کامیابش را که نوعی تلگراف چاپی بود، به نام خود به تصویب رساند.تلگراف ادیسون برخلاف انواع شایع که علائم مورس را به صورت صداهای کوتاه و کشیده به گوش اپراتور می‌رساندند، آنها را به شکل خط و نقطه بر روی نوار کاغذی چاپ می‌کرد.

او حق امتیاز این اختراع را در مقابل مبلغ هنگفتی به مدیر صرافخانه داد و با پول آن در شهر نیوآرک (نیوجرسی، امریکا) یک کارگاه تحقیقاتی برای خود برپا کرد.

عکس شماره ۶ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگ

تحقیق و توسعه ـ ۱۸۷۶

ادیسون مدتها این فکر را در سرداشت که کارگاهش در نیوآرک را به محل بازتر و بزرگ‌تری رساند. وی با پولی که از فروش حق اختراعات خود به دست آورده بود سرانجام در منطقه «منلوپارک» نیوجرسی یک آزمایشگاه پژوهشی مجهز راه انداخت.

تأسیس این آزمایشگاه از بزرگ‌ترین ابتکارهای او به شمار می‌رود. آزمایشگاه منلو پارک نخستین مؤسسه‌ای بود که منحصرا با هدف تولید و تکمیل ابداعات علمی برپا شد و آن را باید نمونه اولیه آزمایشگاه‌های تحقیقاتی بزرگی آگاهی داشت که تمام صنایع مهم از آن پس در کنار کارگاه‌های خود بوجود آوردند.

در سایه نظارت و سازماندهی توماس ادیسون و کار گروهی کارمندان وی، صدها اختراع کوچولو و بزرگ در این کانون انجام گرفت که البته همگی به نام ادیسون به پایان رسانده شد.

عکس شماره ۷ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگ

گرامافون ـ ۱۸۷۷

از قدیم الایام، داشتن وسیله‌ای که قادر باش با آن صدا را ضبط کرد از آرزوهای بشر بود. پیش از آنکه توجه ادیسون به این موضوع جلب شود، دیگران گام‌هایی در این راه برداشته بودند، اما ادیسون موفق به ساخت وسیله‌ای شد که واقعاً کار می‌کرد؛ یعنی می‌توانست صدا را ضبط و دو تا سه بار انتشار دهد.

ضبط صوت ادیسون که آن را «فونوگراف» نام نهاد، آپارتمانی ساده داشت: یک استوانه فلزی با یک دسته گرداننده که در یک انتهای آن سوزنی همراه با یک بوق واقع بود.وقتی کسی استوانه را می‌چرخاند و در بوق گفتمان می‌کرد، بر اثر ارتعاش سوزن، روی ورقه نازک حلبی دور استوانه خراش‌هایی می‌افتاد.

برای شنیدن صدای ضبط شده کافی بود سوزن را به ابتدای مسیر برگردانده و دوباره استوانه را به‌چرخش در آورند. البته کیفیت صدا بسیار پایین بود و صفحه فلز هم پس از چندین بار استفاده خراب می‌شد.با این حال همین وسیله ابتدایی در نظر مردمان بسیار شگفت‌انگیز بود و به شدت مورد استقبال قرار‌گرفت.

روزنامه‌ها ادیسون را «ساحر منلوپارک» لقب دادند و حتی دولت رسماً او را فرا خواند تا اختراعش را در برابر مقامات به اکران قرار بدهد.

عکس شماره ۸ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگدهنی ذغالی تلفن

ادیسون در نوجوانی شنوایی خود را در یک انفجار کوچولو تاحدی از دست داد. وقتی ۱۵ ساله بود، در واگن تلگراف یک قطار روزنامه چاپ می‌کرد و به مسافران قطار می‌فروخت. یک روز فسفری که او برای امتحان داخل واگن برده بود منفجر شد و شغل و بخشی از شنوایی او را به باد داد.

شاید به همین دلیل، ادیسون سال‌ها بعد تلاش کرد تا کیفیت و قدرت صدای تلفن ـ اختراع گراهام بل ـ را بهبود دهد. آزمایشگاه او با بهره گیری از ذرات ذغال در دهنی تلفن، قدرت و کیفیت دریافت صدا را زیاد کرد.به این ترتیب، در هر دو طرف صدای بهتر و واضح‌تری به گوش شنونده می‌رسید. او با این کار یک گام به اختراع میکروفون نزدیک شد.

تلگراف بی‌سیم

ادیسون در فاصله سال‌های ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۷ علاوه بر تکمیل سیستم‌های برقی خود، دوباره به علاقه سال‌های دور خود رو کرد، به روزهایی که اولین سیستم تلگراف بی‌سیم را برای رابطه بین قطارهای در حرکت یا قطارهای در حال حرکت با ایستگاه اختراع کرد.

از نوع توسعه یافته و تکمیل شدۀ این سیستم، اولین بار در سال ۱۸۸۷ در یک خط آهن بهره گرفته شد و تا سال‌ها مورد استفاده بود. او در ادامه از همین سیستم برای اختراع یک شیوه برای رابطه بین کشتی‌ها روی آب هم بهره برد.حق امتیاز این سیستم را که در سال ۱۸۸۵ به نام ادیسون به تصویب رسانده شده بود، چندین سال بعد مارکونی ـ مخترع رادیو ـ برای سیستم رادیویی خود تهیه کرد.

ژنراتور، شبکه تولید و توزیع برق ـ ۱۸۷۹

ادیسون اولین لامپ رشته‌ای تجاری جهان را ساخت، اما برای فروش لامپ به مصرف کنندگان ضروری بود که انرژی برق در مقیاس صنعتی و خارج از کارگاه تحقیقاتی تولید شود.او در همان سال ۱۸۷۹ توانست اولین ژنراتور برق تجاری و در ادامه، تعداد زیادی از سیستم‌های مورد نیاز برای تولید، توزیع، تنظیم و اندازه گیری ولتاژ و جریان برق را هم ابداع یا تکمیل کند.

در نتیجۀ این کوشش‌ها، در سال ۱۸۸۲ خط تولید لامپ حبابی رشته‌ای در کارخانه ادیسون آغاز به فعالیت کرد و ساختمان کارخانه مرکزی تولید برق موسوم به «ایستگاه پرل استری‍ت» نیز در همان سال به پایان رسید.

در چهارم سپتامبر همان سال، نخستین سیستم توزیع نیروی الکتریسیته جهان با قدرت ۱۱۰ ولت و ۵۹ مشتری در پایین محله منهتن به دست ادیسون افتتاح شد و به این ترتیب اولین شبکه تولید و توزیع نیروی برق در جهان هم بوجود آمد. عصر انرژی برق رسما آغاز شد.

سرپیچ لامپ

لامپی که ادیسون ساخت، نه تنها از نظر تکنولوژی مورد استفاده بلکه از نظر شکل نیز تفاوتی با لامپ‌‌های حرارتی به روز نداشت.شرکت ادیسون نه تنها خود لامپ که حتی سرپیچ آن را هم اختراع کرد و این سرپیچ‌ها تا به امروز بدون تحول اصلی به همان شکل اولیه باقی مانده‌اند.

عکس شماره ۹ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگلامپ رشته‌ای حرارتی ـ ۱۸۷۹

احتمالاً اولین بار یک فرانسوی به نام لوئی ژاک دوتونور در ۱۸۰۱ یافت که یک مفتول فلزی یا سیم می‌تواند با گذراندن جریان الکتریکی بدرخشد.اما چنین سیمی به سرعت در هوا می‌سوخت. در ۱۸۳۸ میلادی جو بارت بلژیکی دریافت که اگه برای ایجاد نور از یک رشتۀ سیم کربنی در خلأ بهره گرفته شود، این رشته نمی‌سوزد.

در سال ۱۸۴۰ میلادی یک فیزیکدان انگلیسی به نام ویلیام رابرت گرو، یک رشته از جنس پلاتین را به باتری وصل کرد و اولین لامپ رشته‌ای را ساخت.در سال ۱۸۴۶ میلادی آلفرد گوبل ـ آمریکایی آلمانی‌الاصل ـ اولین نوع قابل استفاده لامپ‌های رشته‌ای را با بهره گیری از رشته‌هایی از الیاف بامبوکربونیزه ساخت و مخترع لامپ رشته‌ای شناخته شد.

اما لامپ گوبل زیاد به کار گرفته نشد، زیرا الکتریسیته در همان لحظه قادر نمیبود با دیگر اشکال روشنایی مسابقه دهد. تا وقتی که ورنر زیمنس در سال ۱۸۶۷ میلادی دینام برقی را یافت و به این وسیله بهره گیری از چراغ برق به مدد دینام امکان‌پذیر شد.

حتی اولین استفاده عمومی از لامپ الکتریکی هم توسط ادیسون انجام نشده بود. چندین سال پیش از لامپ رشته‌ای او، اهالی پاریس از لامپ قوس الکتریکی برای روشنایی شهر خود بهره می‌بردند که در زمان خود بدون شک پیشرفته‌ترین منبع روشنایی، ولی برای روشنایی کلی خیابان نامناسب بود.

در نتیجه، چراغ‌های خیابانی متداولی کماکان به صورت گازی باقی ماندند. کمی پیش از آنکه ادیسون نیز وارد این عرصه جدید شود، والیس ـ صنعتگر آمریکایی ـ نوعی چراغ برق را روانه بازارکرد که نمونه‌ای از آن در ۱۸۷۸به دست ادیسون رسید.سیستم والیس از چارچوبی با یک حباب و دو میله فلزی متحرک تشکیل می‌شد

که به هرکدام یک تکه ذغال متصل بود. عبور جریان برق از میله‌ها باعث می‌شد که دو قطعه ذغال بسوزند و میانشان قوس الکتریکی بسیار نورانی ای به رنگ آبی پدیدار ‌شود.این چراغ الکتریکی ابتدایی بازده پایینی داشت زیرا مصرف برق آن زیاد و عمر ذغال‌هایش کم بود. با این وجود، ادیسون که به اهمیت اختراع والیس پی‌برده بود،

بر آن شد آن را اصلاح کند و به مکان ذغال ماده مناسب‌تری کشف بکند که با برق کمتر مدت درازی روشنایی بدهد و به مرور زمان نسوزد و نابود نشود.پس از یک سال تلاش بی‌وقفه و امتحان صدها ماده مختلف، سرانجام ادیسون و همکارانش قادر بودند با خالی کردن هوای داخل حباب و بهره گیری از نخ متداولی کربونیزه (ذغالی‌شده) لامپی بسازند که تا چهل ساعت نور بدهد.

این موفقیت اولیه ایجاب کرد تا آنها با پشتکار بیشتری به تحقیقات خود ادامه دهند و زمانیکه موفق شدند عمر متوسط چراغ برق را به پانصد ساعت منتقل بکنند، ادیسون شناسایی کرد که زمان عالی برای اکران آن آمده است.

او در شب ۳۱ دسامبر سال ۱۸۷۹ در محضر جمعی از روزنامه نگاران و سرمایه‌داران نیویورکی که به منلوپارک فرا خوانده شده بودند، صدها لامپ حرارتی را روشن کرد تا شب را برای آنان جدید مبدل کند.با این اکران موفق او به آسانی توانست سرمایه مورد نیاز برای تاسیس کارخانه برق در نیویورک را تامین کند.

عکس شماره ۱۰ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگسینماتوگراف

همیشه این ادیسون نبود که اختراع دیگران را تکمیل و به نام خود ثبت می‌کرد. چندین بار این بلا سر خود او آمد. یکی از معروف‌ترین این موارد و شاید دردناک‌ترین آنها برای او داستان سینماست.او که همواره مجذوب ایده تصاویر متحرک بود، مدتی پس از ساخت فونوگراف برای ضبط و پخش صدا، سراغ این ایده رفت که بتواند در کنار صدا، عکس و تصویر متحرک را نیز عرضه کند.

یکی از کارمندان شرکت او به نام ویلیام کندی لوری دیکسون موفق شد که در سال ۱۸۸۹، نوعی سیستم اکران فیلم را اختراع کند که پنج سال بعد با تکمیل بیشتر، در سال ۱۸۹۴ در نیویورک به اکران عمومی درآمد.برای بهره گیری از این سیستم، باید از سوراخی که روی جعبه تعبیه شده بود

به داخل نگاه می‌کردند و آنگاه با چرخاندن یک دسته، تصاویر به حرکت در می‌آمدند. این سیستم همان «شهر فرنگ» بود که با افزوده شدن به گرامافون، قرار بود به یک سیستم شخصی پخش صدا و عکس و تصویر مبدل شود.

اما در سال ۱۸۹۵ لویی لومیر فرانسوی، با ساخت و بهره گیری از پروژکتور، توانست اولین سینمای عمومی را بسازد. او در ۲۸ دسامبر ۱۸۹۵ با اکران اولین فیلم متحرک در تالار گراند کافه در پاریس، سینماتوگراف را به جهان شناساند.

به این ترتیب او بر خلاف ادیسون که تعدادی عکس را پشت سر هم به اکران در می‌آورد، با بهره گیری از فایده بزرگنمایی سیستم آگراندیسور عکاسی و با اکران پشت سر هم نگاتیوهای عکاسی شده با بهره گیری از دوربینی که به همین منظور ساخته بود، فیلم سینمایی را تولید کرد.

او با این ایده محدودیت اندازه عکس و تصویر را از میان برداشت و به مکان ابزار شخصی ادیسون، یک تفریح دسته جمعی جدید را شناساند؛ تفریحی که در کمتر از چندین سال و به دنبال مسافرت های شاهان قاجار به اروپا، به کشورمان هم آمد.ادیسون در ابتدا تلاش کرد با ایده لومیر مقابله کند، اول در بازار و پس از طریق دادگاه؛ ولی در هر دو مورد شکست خورد.

او کوشید تا اختراع دوربین فیلم‌ برداری را تماماً به خود نسبت دهد و حق استفاده انحصاری از آن را به دست آورد اما ادعای او در دادگاه رد شد.پس از چندین سال مقاومت بی‌حاصل ادیسون، سالن‌های اکران فیلم در اروپا و آمریکا آن قدر فراوان شده بود که ادیسون نیز چاره‌ای جز کنار قرار دادن سینمای تک‌ نفره‌اش نگاه نکرد.

کنتور برق

ادیسون مخترع بزرگی بود، اما به همان اندازه تاجر خوبی هم بود. او پس از ایجاد شبکه برق و تولید انبوه لامپ حرارتی، به فکر راهی برای دستیابی به حداکثر درآمد از این راه بود.از همین رو چیزی را اختراع کرد که تا همیشه نفرین مصرف‌کنندگان و دعای مسئولان شرکت‌های برق را به همراه خواهد داشت.

آن هم چیزی نبود جز کنتور برق. اولین کنتور ـ سیستم اندازه گیری میزان مصرف انرژی الکتریکی ـ از آزمایشگاه‌های توماس ادیسون بیرون آمد.

عکس شماره ۱۱ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگ

موتور برق ۱۱۰ ولت

از همان ابتدا باید پیش بینی کرده می‌شد که وقتی ادیسون توانست با چرخاندن محور ژنراتور، انرژی مکانیکی را به برق مبدل کند، به فکر معکوس کردن این فرآیند هم خواهد افتاد.او در سال ۱۸۷۹ توانست اولین موتور برقی را تولید کند. این موتور برای کار با ولتاژ ۱۱۰ تا ۱۲۰مستقیم در کارگاه تحقیقاتی منلوپارک ساخته شد.

جالب است که این موتور که در موزه یادمان ادیسون در نیوجرسی قرار دارد، هنوز هم سالم است و کار می‌کند. او کمتر از سه دهه بعد توانست اولین موتور یونیورسال را تولید کند که می‌توانست با تمام ولتاژ‌های برق فعالیت کند.

لاستیک مصنوعی

برخی نقش اولیه لاستیک مصنوعی را هم به ادیسون نسبت می‌دهند. هرچند که در نهایت، یک سال پس از مرگ ادیسون و در سال ۱۹۳۱ بود که لاستیک مصنوعی اختراع شد.

قطار برقی

ادیسون پس از اختراع موتور برقی به دنبال راهی برای بهره گیری از آن می‌گشت و برای این کار، دقیقا همان راهی را طی کرد که موتورهای بخار از ابتدا گذراندند.چندین دهه پیش از آن، عصر بخار با بهره گیری از یک موتور بخار برای به حرکت در آوردن لوکوموتیو شروع شده بود و او هم همین کار را با موتور برقی به انجام رساند.

فقط مشکل خط آهن بود که ادیسون آن را هم حل کرد.وی اولین قطار برقی جهان را در خود منلوپارک و برای جابجایی بار و مسافر در محوطه کارگاه به کار انداخت.

اثر ادیسون

ادیسون گاهی به بررسی‌های نظری هم می‌پرداخت. او در سال ۱۸۸۲ یافت که در محیط نزدیک به خلأ، الکتریسیته جاری می‌تواند بین دو سیم که با هم تماس ندارند جریان یابد.این پدیده به نام «اثر ادیسون» شناخته می‌شود. ولی خود ادیسون از آنجا که راهی برای بهره گیری از آن به ذهنش نرسید بررسی آن را ادامه نداد.

سال‌ها بعد «آمبروز فلمینگ» با بهره گیری از این اثر، لامپ خلا را اختراع کرد و از آن برای آشکارسازی امواج رادیویی بهره برد. لامپ‌های خلأ را باید اولین زنجیره از صنعت بزرگ الکترونیک آگاهی داشت. بنابراین جهان الکترونیک هم وامدار ادیسون است.

کارخانه سیمان پرتلند ادیسون

ادیسون مدت‌ها در سر داشت که چیزهای گوناگونی را از جنس سیمان بسازد. اما این یکی بر خلاف بیشتر کارهای ادیسون موفق نبود. او بسیاری از دستگاه‌های خود از جمله فونوگراف را از جنس سیمان ساخت.

ولی به دلیل سنگین وزن بودن سیمان و کیفیت آن روز محصولات سیمانی، این کار با موفقیت مواجه نشد. او حتی در سال ۱۹۰۷ سعی کرد تا یک خانه یکپارچه سیمانی را به مدد یک قالب ویژه بسازد. کاری که با موفقیت مهندسی همراه بود ولی به موفقیت تجاری نرسید.

عکس شماره ۱۲ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگ

جنرال الکتریک

با پایان قرن نوزدهم، ادیسون با معضلات تجاری و همچنین شکست‌هایی در دعاوی حقوقی علیه دیگران مواجه شد. او چاره‌ای نداشت جز این که بخشی از قدرت خود را به دیگران واگذار کند.از همین رو با ادغام «ادیسون الکتریک لایت کمپانی» با چندین شرکت دیگر موافقت کرد تا به این ترتیب، شرکت جنرال الکتریک در آغاز قرن بیستم بوجود بیاید؛ شرکتی که بعدها تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین غول‌های صنعتی جهان گردید.

فیوز الکتریکی ـ ۱۸۹۰

چندین سال پس از افتتاح اولین شبکه تولید و توزیع و مصرف برق در شهر نیویورک، مشکلاتی برای شبکه به وجود آمد، از جمله نوسانهای برق که منجر به سوختن لوازم برقی می‌شد.این به معنای خسارت مالی برای کسی بود که کل شبکه برق در همان لحظه را در اختیار داشت. از همین رو ادیسون برای حفاظت از سرمایه خود، اولین فیوز الکتریکی را برای حفاظت تجهیزات برقی در برابر نوسانات شبکه برق، اختراع کرد.

عکس شماره ۱۳ ⇩
عکس ادیسون مخترع مشهور اما خنگ

استودیوی فیلمسازی

اما ادیسون در تبدیل سینما به رسانه‌ای همگانی و صنعتی سودآور نقش تاثیر می داری ایفا کرد. فیلم استاندارد ۳۵ میلیمتری با چهار روزنه در لبه هر فریم که هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرد از یادگارهای ادیسون است.وی همچنین مؤسس اولین استودیوی تصاویر متحرک دنیا است که «بلک ماریا» نام داشت و در ایالت نیوجرسی آمریکا قرار می دارد.

نخستین فیلم کپی رایت شده تاریخ سینما با عنوان «عطسه فرد اُت» در این استودیو ساخته شد. ادیسون در روز اول فوریه سال ۱۸۹۳ ساختمان استودیوی فیلمسازی بلک‌ماریا را در وست اورنج نیوجرسی به پایان برد و مدتی بعد نیز اولین فیلم خود را در آن ساخت.

میراث ادیسون

ادیسون در طول عمر خود ۱۳۶۸ اختراع را در کشور آمریکا و اروپا به ثبت رساند. البته او فهرست بلندی از ادعاهای حقوقی علیه مخترعان دیگر هم داشت.ادیسون حضور نداشت همکاران خود در کارگاه را در افتخاراتش شریک کند و همه اختراعات را به نام خود ثبت می‌کرد. در حالی که اگه همکارانش در منلو پارک نبودند، شاید خیلی از اختراعات او هیچ‌گاه به سرانجام نمی‌رسیدند.

توماس ادیسون در ۸۴ سالگی، در روز ۱۸ اکتبر سال ۱۹۳۱ یعنی سالروز اختراع لامپ التهابی خود، در حالی چشم از جهان فرو بست که هنوز در اداره ثبت اختراعات ایالات متحده، یک پرونده باز برای آخرین اختراعات خود داشت.

نیکولا تسلا و ادیسون

روزی جوانی با یک توصیه‌نامه استخدام به دفتر ادیسون وارد شد. استاد این جوان در پیشنهاد نامه خود نگاشته بود: «تنها دو نفر را می‌شناسم که الکتریسیته را به خوبی درک کرده باشند، یکی توماس ادیسون و دیگری همین جوان».این دانشمند جوان که در آزمایشگاه ادیسون سرگرم به کار شد نیکلا تسلا نام داشت.

تسلا و ادیسون هیچگاه با هم سر سازش نداشتند، نه فقط در روابط شخصی که در نحوه کار نیز در تضاد کامل بودند.شاید تفاوت این دو را قادر باش از این نقل وعده تسلا در رابطه با ادیسون دریافت که نقل کرده بود: «من همیشه از توجه بسیار زیاد ادیسون به جزئیات بی‌اهمیت افسوس می‌خوردم. او اگه در یک انبار کاه یک سوزن را گم می‌کرد، با دقت تمام، تک تک آن کاه‌ها را کنار می‌زد تا آن سوزن را کشف بکند».

البته تسلا هم به شخصه از آن سوزن نمی‌گذشت، فقط چون شناخت خوب تری از میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی به نسبت ادیسون داشت، از یک آهن‌ربا برای گرفتن سوزن استفاده می‌کرد! در نهایت، ادیسون پس از مدتی تسلا را از شرکت خود بیرون کرد.

شاید یکی از بزرگترین لغزشات عمر ادیسون، چالش با این جوان و بیرون انداختن او از شرکت خود بود. چرا که بعدها همین جوان یکی از علل فروریختن امپراتوری برقی ادیسون بود. ادیسون در شبکه برق خود از برق جریان مستقیم بهره می‌برد.

برق جریان مستقیم در انتقال نیرو به فواصل طولانی مشکل داشت و به خاطر افت ولتاژ در شبکه، برای رسیدن برق عالی به مصرف‌کننده نهایی در فاصله‌های دور باید ولتاژ را تا اندازه خطرناکی بالا می‌بردند و ژنراتورهای برق را هم نزدیک به یکدیگر گذارند.

تسلا که از شرکت ادیسون اخراج شده بود، توانست ژنراتورهای برق جریان متناوب را برای مصرف در شبکه برق اختراع کند. این نقش را شرکت وستینگهاوس تهیه کرد و با افتتاح چهار ژنراتور تسلا در آبشار نیاگارا، شبکه برق متناوب را افتتاح کرد.

پس از گذشت چندین سال، به رغم مخالفت‌های ادیسون که امپراتوری خود را در حال فروپاشی می‌دید، شبکه برق متناوب به خاطر مزایای خود به نسبت برق مستقیم همه‌گیر شد و پایانی گردید بر سیستم برق جریان مستقیم ژنراتورهای ادیسون.

هرچند بعدها تسلا از انتقام جویی ادیسون در امان نماند و سرانجام در حالی که وستینگهاوس با هماهنگی ادیسون او را از حقوقش محروم ساخته بود، در هتلی در نیویورک در فقر و گمنامی مرد.

– نظر يادتان نرود –

گردآوری توسط : شيرين و.

دانستنی ها در بخش دانش و فناوری سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

فی جمال الکمال نلت منی
««« »»»
صرف الله عنک عين کمال

ادیسون نوآور نامدار اما خنگ (۱۳ عکس)

TT / 321 — TP / 9%

با دیگران به اشتراک بگذارید

نظر دهید

لطفا جواب سئوال زیر را بدهید *