کشف رمز جمجمه های سوراخ شده قدیمی (۵ عکس)

فروش آنلاین هدست واقعیت مجازی - 48 هزار تومان
فروش هدست واقعیت مجازی

کشف راز جمجمه های سوراخ شده قدیمی

تصویر و عکس شماره ۱ ⇩
تصویر و عکس کشف راز جمجمه های سوراخ شده کهنه

کشف راز جمجمه های سوراخ شده کهنه

دلایلی همچون مرگ به دلیل شکجنه و انجام اعمال پزشکی برای سوراخ های روی جمجمه های کهنه مطرح می شود.اما حقیقت داستان چه چیزی است؟ هزاران سال قبل، یک شیوه خاص جراحی به نام (Trepanation) موجود بود که در آن جمجمه سر بیمار را بوسیله‌ی نوعی مته بخصوص سوراخ می‌کردند.

مردمان جهان باستان از این شیوه جراحی خشن که از طریق ایجاد یک سوراخ در جمجمه فرد زنده و با برداشتن لایه‌های استخوان توسط ابزارهای تیز صورت می‌گرفت، چه منظوری داشتند؟ آیا همانطور که در کتاب سینوهه، طبیب ویژه مصری آمده روایت بخارات اضافی مغز حقیقت دارد؟

تصویر و عکس شماره ۲ ⇩
تصویر و عکس کشف راز جمجمه های سوراخ شده کهنه

همه جمجمه‌ها برای درمان سوراخ نشده‌اند

تا امروز باستان‌شناسان، هزاران جمجمه را از نقاط گوناگون دنیا و از زیرزمین بیرون کشیده‌اند که بر روی آن‌ها آثار و نشانه‌های سوراخ کردن جمجمه به شکل ملموس قابل‌رویت است. با وجود این که اهمیت این مساله برای گذشتگان ما امری مسلم است اما هنوز برای دانشمندان عصر حاضر دلیل انجام این امر به طور قطع معلوم نیست

و اجماع نظر در رابطه با آن به دست نیامده است. انسان‌شناسان در رابطه با سوراخ کردن جمجمه‌هایی که در آفریقا و پلی‌نزی در قرن ۲۰ میلادی پیدا کرده‌اند، به این مورد اشاره می‌کنند که دست کم در این موارد، سوراخ کردن جمجمه به منظور درمان درد و بعنوان مثال راهکاری برای بیماری‌هایی مانند

بیماری‌های اعصاب یا زیان به جمجمه انجام شده. این احتمال هست که در زمان ماقبل تاریخ هم دلیل سوراخ کردن جمجمه همین مساله بوده اما این باور قطعیت ندارد. در بسیاری از جمجمه‌های سوراخ‌ شده مربوط به آن زمان، علائمی از زخم‌های جمجمه یا بیماری‌های عصبی را می‌توان یافت

اما باز هم نمی‌توان آن‌ها را سند قطعی تصور کرد. جدای از مسائل درمانی، محققان تا مدت‌ها بر این باور بودند که انسان‌های عصر باستان برای انجام سوراخ کردن جمجمه دلیل دیگری داشتند: آیین.

روایت کشفی مهم

قدیمی‌ترین مدرک آشکار در رابطه با سوراخ کردن جمجمه به تقریباً ۷ هزار سال قبل برمی‌گردد. باستان‌شناسان خوب ترین شاهد شکافتن جمجمه را به خاطر یک رسوم آیینی به تازگی کشف کرده‌اند.اول این حقیقت را به یاد بیاورید که سوراخ کردن جمجمه در نقاط گوناگون دنیا اعم از یونان باستان،

تصویر و عکس شماره ۳ ⇩
تصویر و عکس کشف راز جمجمه های سوراخ شده کهنه

شمال و جنوب ایالات متحده، آفریقا، پلی‌نزی و حتی شرق دور رایج بوده. آنطور که از شواهد برمی‌آید، مردمان در مکان های گوناگون در این زمینه به نوعی استقلال در روش انجام کار دست یافته بودند. در اواخر قرون وسطی سوراخ کردن جمجمه، توسط بسیاری از فرهنگ‌ها ممنوع اعلام شد اما در معدود نقاط دورافتاده جهان، بالاخص در آفریقا و پلی‌نزی بودند کسانی که اینکار را تا اوایل قرن ۲۰ میلادی انجام می‌دادند.

نخستین نوشته‌های دانشمندان که در قرن ۱۹ میلادی چاپ شد، به این مورد اشاره داشت که انسان‌های باستان جمجمه را برای خارج کردن یا حتی وارد کردن روح به بدن بعنوان جزئی از یک مهمانی آیینی انجام می‌دادند. هرچند که شواهد قانع‌کننده دال بر این امر را سخت می‌توان بدست آورد.

از طرف دیگر تقریباً غیرممکن است که قادر باش مدرکی پیدا کرد که نمایان کند سوراخ کردن جمجمه صرفاً به علل درمانی انجام می‌شده چرا که حالت برخی از مغزها در عمل هیچ نشانه‌ای را بر جمجمه نداشته است که قادر باش چنین چیزی را ثابت کرد.

با این وجود در یک بخش کوچولو اما دورافتاده از روسیه، باستان‌شناسان قادر بودند خوب ترین مدرک را دال بر این که اینکار به خاطر آیین‌های مذهبی انجام شده، یابند. قصه این داستان از سال ۱۹۹۷ میلادی آغاز شد. باستان‌شناسان یک مقبره ماقبل تاریخ در نزدیکی شهر روستوف-اون- دون (Rostov-on-Don) در جنوب روسیه و نزدیک به نواحی شمالی دریای مشکی را حفاری کردند.

در این سایت ۳۵ اسکلت انسانی کشف شد که در ۲۰ مقبره جداگانه دفن شده بودند. باستان‌شناسان از روی روش دفن، تاریخچه این مقبره را در حدود ۵ الی ۳ هزار سال قبل از میلاد مسیح برآورد کردند، دوره‌ای از تاریخ که از آن تحت عنوان عصر مس یاد می‌شود.

در یکی از این مقبره‌ها، اسکلت ۵ انسان بالغ (۲ زن و ۳ مرد) به همراه یک طفل تقریباً ۱ یا ۲ ساله و یک فرزند جوان که تقریباً ۱۵ الی ۱۶ سال داشت، کشف شد. اتفاق جالب در رابطه با این مقبره آن بود که از نگاه کن تدفین‌شدگان این مقبره دقیقاً دو زن، دو مرد و همان فرزند ۱۵ الی ۱۶ ساله جمجمه‌هایشان سوراخ شده بود.

تصویر و عکس شماره ۴ ⇩
تصویر و عکس کشف راز جمجمه های سوراخ شده کهنه

در روی جمجمه سر هر کدام از آن‌ها تنها یک سوراخ موجود بود که عرض آن چندین سانتی‌متر و شکل شکافت سر هم بصورت بیضی بود و علائمی از خراشیدگی هم در پیرامون سوراخ دیده می‌شد. تنها مورد مشکوک سر مرد سوم و طفل بود که در رابطه با مرد بالغ، آثار شکافت دیده می‌شد اما سوراخ کامل عدم و در رابطه با طفل عملاً هیچ سوراخی نگاه نشد.

تجزیه و تفسیر این معما را باستان‌شناس نامدار روسی النا باتیوا(Elena Batieva) از دانشگاه ایالتی روستوف- اون- دون روسیه برعهده گرفت. این باستان‌شناس، شکاف‌های جمجمه را چک کرد اما متوجه شد که برای اینکار از روشی غیرمعمول بهره گرفته شده است. محل حفر سوراخ در همه جمجمه‌ها دقیقاً یک نقطه بود، مکانی که از آن تحت عنوان (Obelion) یاد می‌شود.

شکافی خطرناک در جمجمه، جراحی مرگ‌آفرین یا درمان‌گر

اوبلیون نقطه‌ای روی درز سهمی جمجمه در محل تقاطع این درز با خط مابین سوراخ‌های آهیانه‌ای جمجمه است. مساله اینجاست که شکاف جمجمه در نقطه اوبلیون خیلی مشکوک است چرا که اوبلیون مکانی است که اگه آن را گشایند، نه‌تنها احتمال خونریزی شدید بلکه حتی احتمال مرگ دارد.

کم‌تر از یک درصد از سوراخ‌های جمجمه‌های که تا امروز خبر داده شده، مربوط به این نقطه بوده. باتیوا در تحقیقات خود به این مساله آشکارا اشاره کرد که این شیوه شکاف در روسیه باستان نیز در نوع خود بسیار نادر است.در همان لحظه وی تنها توانست یک مورد دیگر گزارش شکاف اوبلیون را یابد که آن هم مربوط به جمجمه‌ای بود که باستان‌شناسان در سال ۱۹۷۴در نزدیکی مقبره مورد تحقیق وی یافتند.

همانطور که نقل شد، اوبلیون درست در بالای بخش فوقانی سینوس ساجیتال (Superior Sagittal Sinus) واقع شده یعنی مکانی که خون مغز قبل از آن که به سیاهرگ‌های عمده خروجی برود، در آن جمع می‌شود و اگه آن را بشکافند، احتمال خونریزی و مرگ را تقویت می‌کند. تجزیه و تحلیل‌های مقبره مذکور نمایان کرد

که ساکنان عصر مس در روسیه به طور قطع دلیل خوبی برای سوراخ کردن جمجمه‌ها آنهم بدین‌شکل داشته‌اند چرا که هیچ‌کدام از جمجمه‌هایی که در این منطقه یافته و سوراخ شده بودند، نشانی از زخم یا مریضی خاص نداشتند. معماها در رابطه با این جمجمه‌ها به خاطر جامعه آماری اندک کماکان به قوت خود باقی بود.

تصویر و عکس شماره ۵ ⇩
تصویر و عکس کشف راز جمجمه های سوراخ شده کهنه

در جستجوی نوش‌دارو

النا باتیوا قبل از آن که موضوع را کلاً ول کند، بر آن شد که نتیجه برخی از مطالعات چاپ نشده باستان‌شناسان گذشته را چک کند، آن هم به این امید که آمار بیش‌تری از جمجمه‌هایی با سوراخ در ناحیه اوبلیون یافت شود. مدت‌ها نتیجه‌ای حاصل نشد تا این که باتیوا دو موفقیت پیاپی کسب کرد.

این محقق روس توانست جمجمه دو زن جوان با سوراخ در ناحیه اوبلیون یابد که پیش‌تر از جمجمه‌های اول وی یافته شده بودند. یکی از این جمجمه‌ها در سال ۱۹۸۰ و دیگری در سال ۱۹۹۲ کشف شد. مسافت محل کشف این‌ها با نمونه‌های باتیوا حدود ۵۰ کیلومتر بود و در کمال شگفتی هیچ نشانه‌ای هم از هیچ مریضی ویژه ای نداشتند.

۸ جمجمه یافته شده باتیوا، مدد زیادی به جامعه علمی در شناخت دلیل شکافت جمجمه در بخش جنوبی روسیه کردند. یک دهه بعد حتی اطلاعات بیش‌تری هم درباره این جمجمه‌ها کشف شد. در سال ۲۰۱۱ میلادی، یک تیم از باستان‌شناسان بین‌المللی، ۱۳۷ اسکلت انسان را مورد بررسی گذاشتند.

اسکلت‌های این ناحیه نیز به همان عصر مس تعلق داشت و فاصله‌ای در حدود ۵۰۰ کیلومتر با روستوف- اون- دون داشتند. از نگاه کن این ۱۳۷ اسکلت، ۹ مورد آن‌ها دقیق‌تر چک شدند. ۵ مورد از این ۹ جمجمه، سوراخ‌های متداولی داشتند یعنی سوراخ‌ها در مکان های گوناگون اما متداولی از جمجمه مثل جلو و طرفین به وجود آمده بود. در این ۵ جمجمه آثاری از زخم‌های فیزیکی موجود بود و این مساله نمایان کرد

که احتمالاً شکاف جمجمه به خاطر درمان مریضی صورت گرفته است. اما ۴ جمجمه باقیمانده، هیچ نشانی از زیان یا مریضی نداشتند. اما مورد جالب توجه دیگری هم بود: همه این ۴ جمجمه جراحتی در ناحیه اوبلیون داشتند!

خاستگاه سوراخ کردن مغز به روش آیینی

جولیا گرسکی (Julia Gresky) یک باستان‌شناس از کانون باستان‌شناسی ملی آلمان که پیش‌تر مقالات باتیوا را خوانده بود، مسوولیت رسیدگی به این کار را برعهده گرفت. اکنون تیم گرسکی، ۱۲ جمجمه با سوراخ در ناحیه اوبلیون را در دست داشت. این تیم سرانجام در ماه آوریل سال ۲۰۱۶ نتیجه مطالعات خود

را در مجله آمریکایی انسان‌شناسی فیزیکی منتشر ساخت. نزدیکی محل کشف این ۱۲ جمجمه تاکید دارد که رابطه ای میان آن‌ها با یکدیگر وجود دارد. تیم گرسکی اینطور بحث را جمع‌بندی کرده که علیرغم این که اثبات آن سخت است اما ظاهراً جنوب روسیه در عصر مس، خاستگاه سوراخ کردن مغز به علل آیینی بوده است.

بررسی‌ها نمایان کرد که فرزند جوان‌تر این کلکسیون بر اثر این کار فوت کرده اما سایرین به احتمال زیاد مدتی زنده مانده‌اند اما جمجمه سر آن‌ها هیچگاه ترمیم نشده است. مدت زمان زنده ماندن این افراد هم پس از این عمل وحشتناک، حداقل ۴ سال بوده است.

با وجود همه این کشفیات، تا زمان حاضر دلیل قطعی برای انجام این کار یافته نشده است. در مواردی مانند پرونده مذکور گاهی دانشمندان به اجماع‌نظر می‌رسند اما قطعیت آن باز هم زیر پرسش است. ما در عصر حاضر هنوز نمی‌دانیم که دقیقاً چرا گذشتگان ما مغز سر را می‌شکافتند.

در کتاب سینوهه پزشک مصری نیز به این مساله اشاره شده است اما قطعیت این کار هنوز زیر بار هزاران پرسش بی‌جواب قد خم کرده است.

—لطفا نظر خود را در مورد سايت سرزه در انتهاي صفحه براي ما بنويسيد—

تهیه از : آمي‌تيس ط.

دانستنی ها در بخش دانش و فناوری سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

وليکن کی نمايی رخ به رندان
««« »»»
تو کز خورشيد و مه آيينه داری

کشف رمز جمجمه های سوراخ شده قدیمی (۵ عکس)

TT / 242 — TP / 15%

با دیگران به اشتراک بگذارید

نظر دهید

لطفا جواب سئوال زیر را بدهید *