حیدری: اگر همین تلاش را پیش از قطع پایم داشتم حتما موفق می شدم/ پاسخ اعتمادی که به من شد را با نایب قهرمانی پارالمپیک دادم

حیدری: اگر همین تلاش را پیش از قطع پایم داشتم حتما موفق می شدم/ پاسخ اعتمادی که به من شد را با نایب قهرمانی پارالمپیک دادم

خبرگزاری فارس: حیدری: اگه همین تلاش را پیش از قطع پایم داشتم حتما کامیاب می‌شدم/ پاسخ اعتمادی که به من شد را با نایب قهرمانی پارالمپیک دادم

دارنده نشان نقره بازی‌های پارالمپیک ریو نقل کرد: وقتی به گذشته فکر می‌کنم می‌بینم اگه همین تلاش را پیش از قطع پایم داشتم حتما کامیاب می‌شدم. حالا هم خوشبختانه هم در ورزش و هم در روابط اجتماعی و زندگی شخصی‌ام رویکرد بهتری دارم.

سرزه به نقل از خبر گزاری فارس خبر می دهد، عبداله حیدری، دارنده نشان نقره بازی های پارالمپیک ریو از ماده پرتاب نیزه است و همراه با محمد خالوندی، دو نماینده ای بودند که سکوهای اول و دوم این ماده را به خود اختصاص دادند.

حیدری سال ۸۹ و در سن ۲۰ سالگی به دلیل حادثه ای که در خلال انجام خدمت سربازی پیش آمد یک پای خود را از دست داد. او پیش از این حادثه در رشته های رزمی کار میکرد و پس از طی کردن زمان نقاهت و در جریان بازی های پارالمپیک ۲۰۱۲ لندن با ورزش جانبازان و معلولین آشنایی پیدا کرد.

وی از آغاز فعالیت های ورزشی اش این طوری نقل میکنید: پوشش خوب رسانه ای بازی های پارالمپیک لندن باعث شد تا خیلی از افرادی که مثل من با ورزش افراد در بر می داری معلولیت آشنا نبودند، نسبت به این رشته ها و فعالیت این ورزشکاران شناخت یابند. پس از بازی های نیز حضور قهرمانان جانباز و معلول در برنامه های گوناگون تلویزیونی مثل «پشت پرده» باعث شد تا با ابعاد دیگری از زندگی این قهرمانان هم آشنایی پیدا کنم و همان جا جرقه ای در ذهنم زده شد تا من هم برای پیگیری یک رشته ورزشی تلاش کنم.

حیدری اضافه کرد: با وزنه برداری آغاز کردم، اما پس از مدتی احساس کردم این رشته برایم عالی نیست و انتظاراتم را برآورده نمی کند. پس از آن از طریق مربی ام مقدمات شروع فعالیتم در دوومیدانی انجام شد و وارد این رشته شدم. مدتی در پرتاب دیسک و وزنه فعالیت کردم، اما بعد نگاه کردم ماده پرتاب نیزه برایم گیراتر است. این اتفاقات مربوط به سال ۹۲ است و در مجموع ۳ سال است که وارد این رشته شده ام.

نایب قهرمان بازی های پارالمپیک ریو نقل کرد: پس از آغاز فعالیتم در دوومیدانی اولین عنوان داخلی ام را از مسابقات قهرمانی کشور سال ۹۳ گرفتم و سوم شدم. پس از آن در مسابقات مهر رضوی شرکت کردم و اولین اعزام برون مرزی ام نیز اسفند ماه سال گذشته پیش آمد و توانستم در مسابقات بین المللی فزاع امارات کلاس بندی پزشکی ام را به تایید منتقل بکنم، اما به دلیل خطاهایی که از من گرفته می شد، علی رغم رکوردهای خوب قادر نبودم به مدال دست یابم و نامم در لیست بلند ورزشکاران ریو قرار گرفت.

حیدری خاطر نشان کرد: هر چه آموختم از مسابقات فزاع بود و تجربه خوبی به دست آوردم. پس از مسابقات فزاع بر آن شدم بیش از پیش فعالیت کنم و با تحول روش و تکنیک ها توانستم در مسابقات انتخابی تیم ملی با کسب عنوان دوم و به صورت مستقیم به لیست ورزشکاران اعزامی به ریو قرار بگیرم.

دارنده نشان نقره بازی های پارالمپیک در خصوص همگروهی اش با محمد خالوندی در بازی های پارالمپیک نقل کرد: به دلیل این که من و محمد هر دو در یک ماده و کلاس بودیم خیلی شاد بودم و باید نقل بکنیم پیش از ورودم به ورزش حرفه ای، خالوندی فردی بود که با نگاه کردن عملکردش انگیزه ام را برای ورود به دوومیدانی صاحب شدم و از این که حالا فرصتی رقم خورده بود که در کنارش برای افتخار ایران تلاش می کردیم حس خوبی داشتم.

وی اضافه کرد: رقابت من و خالوندی یک رقابت متداولی نبود و بیشتر رفاقت بود. هر دوی ما برای این که این دو سکو به ایران اختصاص یابد انگیزه ای قوی داشتیم و تلاش کردیم که با خوب ترین رکوردها این دو جایگاه را صاحب شویم که خوشبختانه این پیش آمد و دو جایگاه برتر این ماده و کلاس به ایران رسید.

حیدری ادامه داد: طی این ۳ سال قادر هستم به جرات نقل بکنیم که زندگی ام با ۷۰ درصد تحول مثبت روبرو بوده است. اعتماد به نفس خوبی یافتم و توانستم پتانسیلی که در وجودم نهفته بود را یافته و پرورشش دهم. این چیزی بود که پیش از این حادثه پیش نیامده بود و امروز که به گذشته مییاندیشم می نگاه کنم اگه همین تلاش را پیش از قطع پایم داشتم حتما کامیاب می شدم. حالا هم خوشبختانه توانستم هم در زمینه ورزش و هم در روابط اجتماعی و زندگی شخصی ام رویکرد بهتری داشته باشم و فعالیتم در این رشته کمک کرد تا زندگی ام دگرگون شود.

نایب قهرمان بازی های پارالمپیک ریو نقل کرد: در این مدت خانواده ام اصلیترین حامیان من بودند و یاری رساندند تا در این مسیر هرگز نا امید نشوم و هر جا که نیاز به حمایت داشتم از من دریغ نکردند. از خانواده ام و همه افرادی که برایم زحمت کشیدند به مخصوص مربیانم آقایان جعفر حیدروند، کریم بایرامی و بهمن رضایی تشکر می کنم. مدال بازی های پارالمپیک ریو اولین مدال برون مرزی من بود و حاصل اعتمادی است که کادر فنی و اجلاس به عملکرد من داشتند و از همه این عزیزان سپاسگزارم.

حیدری که برای رقابت در مسابقات قهرمانی کشوری عازم تهران شده است، در پایان اضافه کرد: هیچ وقت به انتهای مسیر در ورزش حرفه ای نیاندیشیدم چون معتقدم مسیری است که انتها ندارد. تا مکانی که در توانم باشد دوست دارم در مسابقات شرکت کنم و برای کشورم افتخار بیافرینم. اهداف کوتاه مدتم بر مسابقات جهانی لندن در سال ۹۶ و همین طور بازی های پاراآسیایی اندونزی متمرکز است و در این میان برای حضوری بهتر در پارالمپیک ۲۰۲۰ هم برنامه ریزی خواهم کرد. برای آینده و وقتی که دیگر ورزش حرفه ای نکنم دوست دارم در زمینه مربیگری یا مدیریت اماکن ورزشی فعال باشم و در این زمان هم از این طریق با ورزش و رشته نکته علاقه ام در رابطه باشم.

عبداله حیدری، از ورزشکاران استان اردبیل توانست در اولین حضور پارالمپیک خود پس از محمد خالوندی که نشان طلای بازی های پارالمپیک ریو در ماده پرتاب نیزه کلاس F57 را بدست آورد، عنوان نایب قهرمانی و نشان نقره این مسابقات را از آن خود کرد.

————————————-

مسئول متن : شرمين م.

ورزشی در بخش اخبار سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

برو از خانه گردون به در و نان مطلب
««« »»»
کان سيه کاسه در آخر بکشد مهمان را

حیدری: اگر همین تلاش را پیش از قطع پایم داشتم حتما موفق می شدم/ پاسخ اعتمادی که به من شد را با نایب قهرمانی پارالمپیک دادم

TT / 145 — TP / 14%

با دیگران به اشتراک بگذارید

نظر دهید

لطفا جواب سئوال زیر را بدهید *