خبرنگاری از پرخطرترین شغل های جهان است!

خبرنگاری از پرخطرترین شغل های دنیاست!

سختی های شغل خبرنگاری

 
خبرنگاری شغلی است به ظاهر لذت بخش و شیرین،اما در باطن انبوهی از رنج ها و معضلات طاقت فرسا را به همراه دارد.

 

امروزه شغل خبرنگاری  جزو شغلهای پر خطر در دنیا به حساب مییاید.

خبرنگاری البته شاید عنوان شغلی است که در این مکان قرار است تمام زیر رده‌های مشاغل اطلاع‌رسانی را در بر گیرد.

گزارشگران رادیو و تلویزیونی، خبرنگاران خبـــرگـــزاری‌ها و سایت‌هــای خبری، روزنامه‌نگاران، دبیران، سردبیران و حتی به وعده ای عکاسان و تصویربرداران خبری همگی تحت یک عنوان تلقی می‌شوند و آن هم خبرنگاری است. شاید این موضوع پربیراه هم نباشد، چرا که در نهایت اولین مصالح کار، «خبر» است و «نوشتن» آن به هر ترتیب خبرنگاری محسوب می‌شود.

حرفه خبرنگاری حرفه‌ای سخت در کنار زیبایی‌های خاص خودش است.گاهی در جامعه ما از سختی کار خبرنگاران سخن به میان می‌آید و هرکس در حد شناخت خود از این شغل پردردسر، پراسترس و پرتنش و نیز شغلی که گاهی با وجود سختی‌های کشنده‌اش شور و شیرینی را نیز به همراه دارد، سخن می‌گوید. ولی تا وقتی که افراد در این جایگاه قرار نگیرند و با سختی‌های آن دست و پنجه نرم نکنند کسی این شغل پرمشغله، سخت و کم درآمد را لمس نمی‌کند.

خبرنگاران معضلات اجتماعی را جستجو می‌کنند، به واقعیت‌های تلخ پی می‌برند، مسائل و نیازهای جامعه را درک می‌کنند و برای پخش آن خود را مسئول می‌دانند و چون رابط بین مردمان و مسئولان هستند نمی‌توانند بی‌تفاوت باشند و غفلت بورزند در نتیجه با قلم خود به جنگ کاستی‌ها، سهل‌انگاری‌ها و کمبودهای موجود می‌روند و گاهی هم در این راه تنبیه و تحقیر می‌شوند، ولی باز دست از کار رسالت خود برنداشته و همچنان در راستای آبادانی و اطلاع‌رسانی می‌تازند.

در اکثر جوامع مشاهده می گردد که برخی کارها تخصصی و برخی کارها نیز نوعی طی کردن ساعات است و ماحصلش نتیجه کار برای کارفرما و جامعه است و همه چشم به روزهای پایانی هر ماه دوخته اند تا حقوق خود را گیرند و باز منتظرند که تفاوتی را در دریافتی شان نگاه بکنند که آیا پاداش اضافه کار یا امتیازی نصیبشان می گردد یا خیر و همیشه رضایت کارگر با کارفرما یا کارمند با مدیر در بعضی مواقع در پرداخت امتیازات معلوم می گردد و این امر هم عادی است اما در بحث بعضی کارها و مشاغل ، ناآگاهی برخی ها در آشنایی با کارکرد بخش کوچولو اما مهم و لازم جامعه مثل خبرنگاران ، باعث نادیده گرفتن خدمات و تلاشهای این زحمتکشان امر خبررسانی می شود و اختصاص روزی به نام خبرنگار هر چندین شاید نتواند جوابگوی سختی کار آنان باشد اما قادر هست بعنوان مهمانی و عالیت و روزی باشد که همه مردمان هم خبرنگار را بشناسند هم با کار و سختی های کارش آشنا گردند و هم بنحوی از او تجلیل شود .

شاید این مورد به ذهن برسد که چرا توجه مخصوص به خبرنگاران اهمیتی می دارد؟ مگر خون آن‌ها نسبت به دیگران رنگین‌تر است؟

حقیقت این است که خبرنگار مطالبه‌گر خواسته‌ها و نیازهای جامعه محسوب می‌شود. بدون حضور رسانه‌ها و خبرنگارانشان، هیچ کدام از اقشار جامعه نمی‌توانند آن چنان که باید صدای خود را به گوش دیگران و از جمله مسئولان منتقل بکنند. این در حالی است که خبرنگاران آن قدر که در زمینه توجه کردن به امور جامعه و مطالبه‌گری به عنوان واسطه مردمان و مسئولان کوشا هستند، در رابطه با خود مطالبه‌گری نمی‌کنند. در مقابل نیز بدون وجود رسانه‌ها، مسئولان از بسیاری از نیازهای اجتماعی، مطالبات مردمی، معضلات، کمی‌ها و کاستی‌ها و حتی در نقطه مقابل حاصل اثر عملکرد خود در پیشرفت‌ها و بهبود اوضاع مطلع نمی‌شوند. نبودن شمشیر دموکلس نقد و نقد رسانه بر بالای سر مسئولان می‌تواند آسیب‌ها و فسادهای بسیار به همراه داشته باشد. در نتیجه جمع این دو مقوله، این انتظار بزرگی نیست که بخواهیم یک بار هم که شده، دیگران به رسانه و اهالی رسانه دقت دارند.

در یک منظر اسباب کار خبرنگار چنانچه قلمی و کاغذی است اما همین ابزار کوچولو و شاید کم هزینه ، موجب تغییری می گردد موجب می گردد راهی ساخته شود، مدرسه ای آباد گردد ،حادثه ای بخیر بگذرد ،بیماری تندرستی بدست بیاورد ، بی خانمانی خانه دار گردد گرسنه ا ی سیر و تشنه ای سیراب گردد و در نمایی بزرگتر جنگی پایان یابد .

دست اندرکاران باید آگاهی بدارند حمایت از خبرنگار در شعار دادن و مهمانی روز خبرنگار خلاصه نمی شود بلکه حمایت از خبرنگار در عمل، با احترام به آزادی قلم و آزاد فکر کنی به اثبات می رسد.

 

درباره روز خبرنگار

خبرنگاری شغلی است به ظاهر لذت بخش و شیرین

 

چنانچه کارگر معدنی به اعماق زمین می رود و امید به بازگشتش نیست ،چنانچه متخصصی در قعر زمین به اکتشافی دست مییابد و خطری او را به مخاطره مییاندازد و چنانچه هر کار سختی که در ذهن بیاوریم با حادثه ای همراه است ، شغل شریف خبرنگاری هم بازی با مرگ است و گاهی هم این جان باختن بعنوان مرگی شریف همانند شهادت برایش رقم می خورد . از منظری دیگر اما خبرنگار شغلی است که حقوق و دستمزد ویژه ای ندارد؛ وقت و بی وقت و سرما و گرما و کوه و دشت و بیابان و صخره و جنگل و زمین و هوا را نمی شناسد اکثر خبرنگارانی را که می شناسیم حتی با هزینه خود برای پخش و انعکاس خبری کوشش می کنند بخاطر مردمان بخاطر اهمیت به شهر و دیار و کشور خود ، بخاطر اینکه دیگران را از رویدادی باخبر سازند بخاطر اینکه بگویند شهر زنده است جامعه زنده است و راستی بغیر از عشق و علاقه چه چیز باعث می گردد تا کاری با این مشقت ، بدون حقوق و دستمزد همراه باشد بغیر از عشق به خبر و خبر دهی چه چیز قادر هست عزم آنان را جزم کند.

خبرنگاری شغلی است به ظاهر لذت بخش و شیرین،اما در باطن انبوهی از رنج ها و معضلات طاقت فرسا را به همراه دارد که سختی کار خبرنگاری را دو چندان می کند. خبرنگار حتی خانواده اش را هم از یاد میبرد هم چنان که می گویند: شغل خبرنگاری از برون دل می برد و از درون دل می ترکاند. بسیار پیش آمده است که خبرنگاران انجام وظیفه خویش که همانا خبررسانی سه سوته و به موقع است را بر اعضای خانواده و حتی کسب منفعت های اقتصادی ترجیح داده اند. امانت داری و صداقت در نوشتار و نیز رعایت ملاحظات اجتماعی و فرهنگی و سیاسی از خصوصیات بارز و قطعی کار خبرنگاری است که چنانچه این خصوصیات نباشد خطای خبرنگار به سرعت برملا می شود. هم چنان که در بسیاری از اوقات خبرنگاران به انواع اتهام های دورغین نیز متهم می شوند. خبرنگاری شغلی است که مانند زنجیر بر اعضاء و جوارح انسان می پیچد تا اینکه به زایش محصولی درآید که اثرگذار برای جامعه، کشور و مردمان باشد.

 خبرنگاری به جسارت و اراده مستحکم برای پیگیری مضمونهای خبری، گزارشی و جدال با اصحاب فکر نیاز دارد که چنانچه نباشد کسی را قدرتمند ماندن درون این شغل نیست. تحولات اجتماعی در یک جامعه به فعالیت خبرنگاران وابسته است و این خبرنگاران هستند که قادر هستند سطح باور و اندیشه و استعداد افراد جامعه را با کسب نظریه های علمی و انتقال آن ها رشد و توسعه داده و سطح علم و دانش و فرهنگ یک جامعه را زیاد بکنند و هر لحظه فکر تو به جامعه ترزیق نمایند. چنانچه می خواهید خبرنگار شوید اطمینان داشته باشید که انتخاب شرافت مندانه ای کرده اید ولی این مورد را هم مد نظر گرفته باشید که این انتخاب شما سختی های زیادی را به همراه خواهد داشت و شما باید آماده مواجهه با معضلات و مشقات زیادی باشید.

کسی که شغل مقدس خبرنگاری را میبرگزد باید فردی سراپا عشق و استعداد باشد ودرکار خویش برای کاوشگری فراوان علاقه وافر داشته باشد و از بی باکی و استقامتی در خود برخوردار باشد تا بتواند رنج ها و سختی های خبرنگاری را تحمل نماید. پژوهش های علمی نمایان میکند که خبرنگاران در طول زمان خدمت به انواع مریضیها از جمله افسردگی، کسالت و استراحت کن ناپاکی، معضلات گوارشی، عصبی و روانی، اختلالات شدید جسمانی، قلبی و تنفسی، ضعف بینایی، شتاب زدگی، پرخاشگری، گردن درد و دست درد، بی حسی انگشتان و فراموشی دچار می شوند. بسیاری از پزشکان معتقدند روزنامه نویسی یکی از ۱۰ شغل پرخطر دنیا حساب میشود که به دلیل شمار فراوان استرس ها و به دلیل دنبال کردن اخبار روزانه، افراد را در معرض سکته های قلبی، مغزی و اولسر پپتیک یا زخم معده میگذارد. اما با همه سختی ها، شغل خبرنگاری مزایایی دارد که این روزها کمیاب هستند، واژه خبرنگاری همواره همراه با عبارتهایی بکار برده می شود که در جهان امروز بسیار غنیمت است.

حرفه خبرنگاری حرفه‌ای سخت در کنار زیبایی‌های خاص خودش است

مترادف کار خبرنگاری، استقلال، آزادی، عمران، آبادانی، اصلاح و پیشرفت و تحول و دگرگونی اجتماعی، امانت داری و ترویج فکر و فرهنگ و انتقال اندیشه، تولید و سازندگی و … است. شاید همین همراهی خبرنگاری با چنین واژه های ارزشمندی باعث می شود تا بسیاری از خبرنگاران معضلات شغل خود را از یاد برده و چنان با اشتیاق به این کار سخت توجه بکنند که گویا همه چیز همانگونه است که می خواهند و همین ظاهر رضایتمند خبرنگاران بسیاری از نوجوانان را علاقه مند می کند تا برای آینده خود روی این شغل اندیشند. نقل میشود افکار عمومی در جامعه تحت تاثیر کار خبرنگاران است، حال که آن ها قادر هستند نگاه بسیاری از افراد جامعه در موضوعات گوناگون را شکل بدهند پس با رفتار رضایتمندانه از شغل خود و ذکر مدام خوبی ها و مزیت های آن قادر هستند بسیاری از نوجوانان را به خبرنگاری علاقه مند کنند(کما اینکه قادر بوده اند). سال هاست که نقل میشود خبرنگاری شغل سخت و طاقت فرسایی است و باید آن را در ردیف مشاغل سخت گذاشت، همانگونه که در بسیاری از کشورها اینشکلی است.

سختی کار خبرنگاری به حدی است که برخی آن را پس از کار معدن، دومین شغل سخت در میان سایر مشاغل میگذارند. همین سختی ها باعث شد تا از چندین سال پیش موضوع قرار گرفتن خبرنگاری در لیست مشاغل سخت، صاحبان این شغل از مزایای مشاغل سخت بهره مند شوند و با پی گیری های زیاد خبرنگاران و نمایندگان آن ها حالا خبرنگاری در گروه مشاغل سخت قرار دارد یعنی براساس قانون تامین اجتماعی خبرنگاری جرو مشاغل سخت و آسیب آور به حساب آمده و براساس ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی، کسانی که ۲۰ سال متوالی با ۲۵سال متناوب در مشاغل سخت و آسیب آور کار کرده و حق بیمه خود را پرداخت کرده باشند، قادر هستند بدون شرط سنی از مزایای بازنشستگی بهره گیرند. اما عدم امنیت در کار خبرنگاری تنها به حوزه اقتصاد ختم نمی شود چرا که در این چندین سال اخیر ثابت شده خبرنگاران از امنیت جانی چندانی هم برخوردار نیستند.حضور در نوشته جنگ های میان کشورها، به مخاطره انداخته شدن از جانب افرادی که منافع شان با کار خبرنگاران در تضاد است و… باعث شده تا میزان امنیت جانی خبرنگاران کاهش یابد کافی است چک کنید چه تعداد خبرنگار در جنگ ایالات متحده و کشور عراق، چالشهای افغانستان و کشور پاکستان، جنگ لبنان و رژیم صهیونیستی و حوادث تروریستی کشته شده اند. همین مناسب روز خبرنگار در کشور ما(۱۷ مرداد ماه) هم مقارن با روزی است که شهید محمود صارمی؛ خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی در افغانستان توسط گروه طالبان به شهادت رسید. سقوط هواپیمای C130- و شهادت تعداد قابل توجهی از خبرنگاران در این سانحه هم بر کمتر شدن امنیت جانی در شغل خبرنگاری افزود. آن چه نقل شد نه برای دلسرد کردن آن هایی که شغل خبرنگاری را برای آینده خود برگزیده اند که برای آشنایی بیشتر و خوب تر با چندین و چون این شغل است تا علاقه مندان به این شغل با آگاهی کامل دست به انتخاب بزنند .

تبیان

-ضمن تشكر از حسن انتخاب شما ،لطفا نظرات خود را در انتهاى صفحه براى ما بنويسيد-

نگارنده: پوريا س.

روانشناسی و خانواده در بخش خانه و خانواده سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

ز ملک تا ملکوتش حجاب بردارند
««« »»»
هر آن که خدمت جام جهان نما بکند

خبرنگاری از پرخطرترین شغل های جهان است!

TT / 189 — TP / 9%

با دیگران به اشتراک بگذارید

نظر دهید

لطفا جواب سئوال زیر را بدهید *