درباره کهکشان مسیر شیری بیشتر بدانیم (۴ عکس)

درباره کهکشان راه شیری بیشتر بدانیم

عکس شماره ۱ ⇩
عکس درباره کهکشان راه شیری بیشتر آگاهی بداریم

درباره کهکشان راه شیری بیشتر آگاهی بداریم

کهکشان راه شیری جاای در کیهان بزرگ است که ما در گوشه کوچک آن میزییم. درباره کهکشان محل زندگی خود چقدر اطلاعات دارید؟ کهکشان راه شیری مدتهای طولانی موجود بوده است. سن کهکشان ما تقریبأ ۱۳٫۶ میلیارد سال است که ۲۰۰ میلیون سال بعد از بیگ بنگ به دنیا آمده است.

اما کهکشان ما چطور به اینجا رسیده؟ تصویر و عکسهای خردسالی کهکشان راه شیری چطور است؟ موقعیت ما درون کهکشان کجاست و چه چیزهایی درون این کهکشان مارپیچی نهفته است؟

عکس شماره ۲ ⇩
عکس درباره کهکشان راه شیری بیشتر آگاهی بداریم

بعد از این که دنیا کمی سرد شد، گاز به طور یکنواخت انتشار داده شد

نخست این که، همیشه ستارگان در دنیا موجود نبودند و کهکشان راه شیری نیز برای همیشه موجود نبوده است. بعد از این که دنیا کمی سرد شد، گاز به طور یکنواخت انتشار داده شد. بی نظمی های کوچک باعث شدند گازها به توده های بزرگ و بزرگتر مبدل شوند، سپس حرارت نگاه کرده و در نهایت سوخت اتمی را برای ستارگان فراهم کردند.

ستارگان شروع به جذب یکدیگر کردند تا گروه های بزرگتر ستاره ای را تشکیل دهند. کهنه ترین گروه ستارگان، خوشه های کروی نامیده می شوند و برخی از این خوشه ها در کهکشان راه شیری بسیار بسیار قدیمی هستند.اگه چه قدمت تمام ستارگان در کهکشان راه شیری به جهانِ بسیار کهن بر نمی گردد.

اما کهکشان راه شیری بیش از ۷ ستاره در سال تولید می کند. کهکشان راه شیری اغلب کهکشانِ «هم نوع خوار» نامیده می شود زیرا در ضمن بوجود آیی اش کهکشان های کوچولو تر را بلعیده و با خودش ادغام کرده و بدین صورت بیشترین جرم خود را صاحب شده است. ستاره معرفی کن تصور می کنند که بسیاری از کهکشان های بزرگتر نیز به همین صورت به اندازه ی به روز خود رسیده اند.

کهکشان راه شیری در مرکز خود نوار ضخیمی از ستارگان را گنجانده و از بازوهای مارپیچی ستاره ای تشکیل شده است. خورشید و اجرام منظومه ی شمسی در «صفحه ی باریک» کهکشان ما قرار دارند. در تابستان، در یک مکان شفاف همراه با آسمان ِ تاریک شب، می توانید یک نوار نورانی شلخته را یابید. باستانیان آن را به نواری از شیر که در آسمان ریخته شده تشبیه کردند.

عکس شماره ۳ ⇩
عکس درباره کهکشان راه شیری بیشتر آگاهی بداریم

کهکشان راه شیری در مرکز نوار ضخیمی از ستارگان از بازوهای مارپیچی ستاره تشکیل شده است

امروزه آگاهی میداریم که این نوار نور در واقع تابشی مخلوطی از میلیون ها ستاره ی بیشمار در صفحه ی مسطحِ کهکشان راه شیری یعنی خانه ی کیهانی ما است. راه شیری یک کهکشان مارپیچی است، بنابراین از بالا به شکل یک چرخ دنده است. این چرخ دنده تقریبأ ۱۰۰ هزار سال نوری قطر دارد،

اما فقط تقریبأ ۲ هزار سال نوری ضخامت دارد، در نتیجه یک صفحه ی باریک را تشکیل می دهد. خورشید ما تقریبأ ۲۷ هزار سال نوری تا مرکز کهکشان فاصله دارد.گردآوری دانش ما از ساختار کهکشان راه شیری قرن ها به طول انجامید و ستاره معرفی کن امروزه همچنان اطلاعات تازه را کسب می کنند.

در قرن هجدهم، ویلیام هرشل اظهار کرد که خورشید در یک صفحه ی چرخشی از ستارگان قرار دارد. از آنجایی که نوار کهکشان شیری در سر تا سر آسمان نورانی است، هرشل سفارش کرد که خورشید در وسط آن قرار دارد. چیزی که هرشل آگاهی نمیداشت این است که کهکشان ما مملو از گرد و غبار است.

عناصری مثل سیلیکون، کربن و آهن در مرکز ستارگان ساخته شده و سپس در فضا در زندگی ستارگان آزاد شده اند. گرد و غبار دید ما را تار می کنند. معضل مثل این است که در یک روز مه آلود در جنگل گم شده باشید. می توانید درختان زیادی را در تمام جهات بینید، اما هیچ مسیری را تا دوردست قادر نیستید نظاره کنید.

خوشبختانه، گرد و غبار در صفحه ی کهکشان راه شیری متمرکز شده است. این صفحه با یک هاله ی کروی احاطه شده که نسبتأ عاری از گرد و غبار است.  به گزارش پارس ناز اما این هاله تقریبأ شامل ۲۰۰ خوشه ی ستاره ای کروی است که همگی گروه هایی توپ مانند از صدها هزار ستاره را تشکیل می دهند.

 در سال ۱۹۱۷، هارلو شاپلی اظهار کرد که بیشتر خوشه های کروی در یک طرف آسمان قرار دارند. بر این اساس، وی سفارش کرد که خوشید در نزدیکی لبه ی صفحه ی کهکشان قرار دارد. وی استدلال کرد که هاله ی کروی در مرکز صفحه ی کهکشان راه شیری قرار دارد. یعنی از نقطه نظرِ خارج از مرکز، ستارگان بیشتری را در یک طرف آسمان میبینیم.

عکس شماره ۴ ⇩
عکس درباره کهکشان راه شیری بیشتر آگاهی بداریم

خوشبختانه، گرد و غبار در صفحه ی کهکشان راه شیری متمرکز شده است

علی رغم این موفقیت، ابعاد کهکشان راه شیری و ایده های دقیقی از ساختار آن بخوبی شناخته نشدند. بیشتر اطلاعات مدرن بعد از شروع کار با رادیو تلسکوپ ها و اخترشناسی مادون قرمز بدست آمدند. دلیل ساده است. امواج رادیویی و مادون قرمز نیز همانند نور مرئی نوعی از انرژی هستند،

اما طول موج بلندتری دارند. این طول موج ها از گرد و غبار در کهکشان راه شیری عبور می کنند، بنابراین قادر هستند به تلسکوپ های مادون قرمز و رادیویی بر روی زمین برسند. بخاطر داشته باشید که در یک روز مه آلود، چراغ های جلوی ماشین شما وقت سختی را سپری می کنند و در مه نفوذ می کنند، اما رادیوی خودرو بخوبی فعالیت میکند.

گاز نزنم رادیویی اولین کلیدِ تازه را برای مطالعه ی صفحه ی کهکشان راه شیری ارائه داد. همه چیز در کهکشان به دور صفحه ی مرکزی می چرخد. اجرامی که به مرکز نزدیکتر هستند با سرعت تر از اجرام دورتر می چرخند. بنابراین، با اندازه گیری حرکات بسیاری از ابرهای گازی و گرد و غبار، ستاره معرفی کن رادیویی اولین دیدِ تیره و تار از ساختار صفحه ی کهکشان راه شیری را به ما پیشنهاد کردند.

امروزه آگاهی میداریم که این صفحه ی کهکشانی شامل ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد ستاره است. یک سیاهچاله شاید چهار میلیون بار پرجرم تر از خورشید در مرکز کهکشان راه شیری واقع شده، سیاهچاله با ستارگان عظیم الجثه، ابرهای گرد و غبار و میدان های مغناطیسی احاطه شده که مرکز را به یک مکان پویا مبدل کرده است.

ماده ی تشکیل دهنده ی عمده کهکشان «مادۀ تاریک» نامرئی است که در هاله نفوذ می کند و چندین صد هزار سال نوری در تمام جهات گسترده شده است. این ماده فقط از طریق قطب گرانشی اش در ابرهای گازی و ستارگان مرئی کهکشان راه شیری نمایان ساخته میشود.

ماده ی تاریک حدود ۹۰ درصد از مجموع جرم کهکشان راه شیری را تشکیل داده و البته ناشناخته است، اما تلاش برای رمزگشایی آن همچنان ادامه دارد.

–پيشنهادات شما براى ما بسيار مهم و سازنده خواهد بود–

نگارنده: شاهرخ ت.

دانستنی ها در بخش دانش و فناوری سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

گر کميت اشک گلگونم نبودی گرم رو
««« »»»
کی شدی روشن به گيتی راز پنهانم چو شمع

درباره کهکشان مسیر شیری بیشتر بدانیم (۴ عکس)

TT / 135 — TP / 12%

با دیگران به اشتراک بگذارید

نظر دهید

لطفا جواب سئوال زیر را بدهید *