از پردیس تا دره سیلیکون چه مقدار مسیر است؟ (۲ عکس)

از پردیس تا دره سیلیکون چقدر راه است؟

عصری پرشتاب که همه چیز روی کسری از ثانیه عوض میشود و کهنه و قدیمیتر می شود. درواقع استارت آپ ها نه تنها دنیا کسب و کار را عوض کرده اند بلکه دنیا رقابت را نیز دگرگون کرده اند.این شرکت ها به همه یاد گرفتند که به جای دنباله روی کورکورانه از رقابت باید سعی کرد تا چارچوب رقابت را بزرگ تر کنند و چنین نیز کردند.
فصلنامه همشهری اقتصاد – سیدجواد مهدوی عادلی، رضا جمیلی: آیا استارت آپ ها دنیا کسب و کار را عوض میکنند؟ پاسخ به این پرسش وقتی روشن می شود که آگاهی بداریم غول های تکنولوژی دنیا مانند گوگل، فیس بوک و آمازون که امروزه جزو بزرگ ترین و قیمتی قیمت ترین شرکت های دنیا حساب میشوند. وقتی استارت آپی گاراژی بودند و با جمع محدود، اما رویایی نامحدود را شروع کردند و به تغییر دنیا ما توجه کردند.
این امپراتوری های آنلاین به شکلی دنیا ما را دگرگون کردند که به تعبیر «اشمید»، مدیر اجرایی گوگل: «دنیا مکانی است که آنلاین نباشد»؛ مفهومی جدید از پیوستگی مناسبات اجتماعی با پیوندهای فناورانه.
تصویر و عکس شماره ۱ ⇩
تصویر و عکس از پردیس تا دره سیلیکون چه مقدار راه است؟

عصری پرشتاب که همه چیز روی کسری از ثانیه عوض میشود و کهنه و قدیمیتر می شود. درواقع استارت آپ ها نه تنها دنیا کسب و کار را عوض کرده اند بلکه دنیا رقابت را نیز دگرگون کرده اند. این شرکت ها به همه یاد گرفتند که به جای دنباله روی کورکورانه از رقابت باید سعی کرد تا چارچوب رقابت را بزرگ تر کنند و چنین نیز کردند.

اکنون وقتی به آن ها نگاه می شود گویی در قله ای غیرقابل دسترس قرار گرفته اند، اما حقیقت این است که چنین نیست و به رغم جایگاه رفیع این بنگاه های نوظهور، نوآوری های شگرف به سرعت بنیادهای اقتصاد را عوض میکنند.
انقراض عصر صنایع دودکشی سال ها پیش اعلام شده بود و اکنون عصری است که سرعت قاطع دانش به رنسانسی هرروزه دامن زده است، اما در این میان با وجود همه تحولات گسترده جهانی، نسل نوخاسته ایرانی بدون مدد دولت ها قادر بوده اند نمونه هایی بس موفق از شرکت های استارت آپی را تولید و اجرا کنند.
با وجود همه محدودیت ها و معضلات زیربنایی که در بستر وب وجود دارد ایرانیان جوان قادر بوده اند کارهایی در خور توجه به انجام رسانند. این همه مرهون دو چیز بود: یکی نبودن قوانین مزاحم و دست و پاگیر که ایجاد یک کسب و کار را به هزار و یک خوان سلیقه فلان مدیر و بهمان کارشناس ارجاع نمی داد و دیگری قدرت سنجش بازار از سوی متولیان و جوانان سازنده این استارت آپ ها که عموما موفق از کار درآمدند.
جالب است که میانگین سنی کسانی که در ایران کلکسیون های کامیابی بر بستر وب افتتاح کرده اند کمتر از سن انقلاب است و بیشتر آن ها جوانانی هستند که در محیط پس از انقلاب رشد و نمو داشته اند. ابتدایی ترین برآوردها به ما نقل میکنید که اگه فقط زمینه سازی صورت بگیرد این فضا پتانسیل عالی ای برای کارآفرینی بیشتر و اشتغال فراگیرتر را خواهدداشت.
در جامعه ای که ۱۸ میلیون جوان دارد که خیل عظیمی از آن ها جویای کار هستند تقویت استارت آپ ها که به نوآوری در محیط کسب و کار اقدام می کنند، قادر هست زمینه ساز تغییرات اساسی در ایجاد شغل، افزایش رفاه و مطلوبیت اجتماعی شود.
ظرفیت های اکوسیستم استارت آپی ایران را باید مهم شمارید
وقتی در رابطه با استارت آپ ها حرف میزنیم دقیقا در رابطه با چه صبحت می کنیم؟ چرا عبارت کسب و کار را به جای آن مصرف نکنیم و خیال خودمان و همه آن هایی را راحت نکنیم که اولین بار آن را می شنوند چشمان شان گرد می شود که در رابطه با چه چیز حرف زده شده؟
اصولا چه چیز این مفهوم این قدر جذابیت دارد که این روزها در گوشه و کنار دنیا در رابطه با آن صحبت میشود، همایش به انجام رسانده میشود، فستیوالهای گوناگون به راه می افتد و از همه اصلیتر اکوسیستم هایی بر پایه آن شکل می گیرد که قادر هست تولید ناخالص ملی یک کشور را به شکل قابل ملاحظه ای افرایش می دهد؟
حقیقت این است که اگه بخواهیم روی یک کرونولوژی ساده و خطی به این سوالها پاسخ دهیم باید دست به دامان مصداق ها و نمونه ها شد؛ مصداق هایی که از قضا سنگ بنای همه فضاهای استارت آپی در دنیا بوده اند. کسب و کارهای نوپایی که توانایی رشد بسیار زیادی دارند؛ این شبه جمله را شاید قادر باش نزدیک ترین معادل فارسی استارت آپ انتخاب کرد. شاید به همین خاطر هم باشد که هنوز بسیاری ار رسانه های مکتوب و آنلاین ترجیح شان این باشد که از همان عبارت استارت آپ بهره گیرنده تا این عنوانطولانی و خسته کننده ولی گویا.
اجازه دهید با مثالی این مفهوم را کمی روشن تر کنیم؛ وقتی نجار ماهری هستید و مغازه ای دونبش در گوشه ای از محله تان دارید خیلی هم کسب و کارتان رواج بیابد در دو سال و بر پایه معادلات کسب و کارهای باستانی تنها قادر هستید پنج یا شش شاگرد دیگر افزایید و نهایتا مغازه بغلی تان را هم تهیه بکنید و افزایید به کارگاه کوچولو تان. این نهایت رشد در کسب و کار باستانی و برپایه فرمول بازارهایی است که سال هاست گوش و چشم ما با آن ها خو گرفته اند.
حالا یک جوان ۱۹ ساله عشق اینترنت و تکنولوژی را انتخاب بکنید که گوشه اتاق شلوغ و به هم ریخته اش در خانه شان نشسته و یک وبلاگ برای خرید و فروش دوربین عکاسی راه انداخته. در ماه نخست افتتاح کسب و کارش یک دوربین به فروش رسانده و احتمالا هزار نفر هم سایتش را نگاه کرده اند، اما اگه بخت با او یار باشد و ایده های خوبی در سر داشته باشد امکان می دارد تا پایان سال نخست روزانه ۱۰۰ هزار بازدید از سایت داشته باشد و روزی ۵۰۰ دوربین هم به فروش برساند و در پایان سال دوم ۳۰۰ کارمند داشته باشد و یک انبار بزرگ. در پایان سال نهم هم قادر هست ۱۳۰۰ کارمند داشته باشد با چندین سوله بزرگ کالا و میلیون ها مشتری از سر تا سر کشور و روزی ۱۰۰ هازر پیشنهاد کالا. نامش هم قادر هست «دیجی کالا» باشد!

این سرعت رشد است که خط افتراق معنایی استارت آپ با هر کسب و کار دیگری است. چه جذابیتی از این بالاتر! اما استارت آپ ها در خلا شکل نمی گیرند؛ در خلا هم قادر نیستند رشد کنند. آن ها نیاز به یک اکوسیستم یا محیط یکپارچه با قوانین و قواعد و فرهنگ و خرده فرهنگ معلوم دارند تا بتوانند در بستر آن ها بوجود آمده و بالنده شوند. پس نیاز است باز هم برویم سراغ مصداق ها.

دره سیلیکون یا همان سیلیکون ولی،منطقه ای با ۴۸۰۲ کیلومتر مربع مساحت در سانفرانسیسکوی امریکاست؛ قلب تپنده تکنولوژی این کشور و مکانی که ایده های دانشجویی می توانند در قاموس فرهنگ و اکوسیستم استارت آپی از اتاقی در یک خوابگاه دانشجویی شروع شوند و دو سال بعد یک شبکه اجتماعی با ۳۰۰ میلیون کاربر و ارزشی بیش از ۵ میلیارد دلار باشند!
سیلیکون ولی ۲ میلیون ۹۷۰ هزار نفر جمعیت دارد و حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار شغل در این منطقه وجود دارد! متوسط درآمد سالانه در این دره سرشناس، ۱۱۶ هزار دلار در سال است. جی دی پی این منطقه بیش از دو برابر جی دی پی ایالت سانفرانسیسکوست.
سالانه هزاران نفر از سر تا سر دنیا مهاجرت می کنند تا خود را به بهشت ایده ها منتقل بکنند و آن جا کسب و کار خود یا همان استارت آپ شان را راه بیندازند. یا اینکه در یکی از استارت آپ هایی که حالا برای خودشان غولی شده اند کار خوبی دست و پا کنند. تا آن جا که ۳۷ درصد کسانی که در سیلیکون ولی هستند خارجی اند! چرا اینشکلی است.
پاسخ روشن است اکوسیستمی ایجاد شده که زیرساخت هایی را برای صاحبان ایده و سرمایه فراهم کرده که قادر هست هرکسی را به سوی خود به سوی خود کشد. این همان اتفاقی است که بایددر اکوسیستم استارت آپی ایران بیفتد. برگردیم به ایران عزیزمان!
تصویر و عکس شماره ۲ ⇩
تصویر و عکس از پردیس تا دره سیلیکون چه مقدار راه است؟
دیجی کالا حدود ۱۲۰۰ شغل بوجود آورده است. برای ایجاد هر شغل اگه دولت بخواهد وارد میدان شود باید حداقل ۵۰۰ میلیون تومان هزینه کند. پس دیجی کالا به تنهایی چیزی حدود ۶۰۰ میلیارد تومان از مخارجهای دولت کاهش داده است. ۶۰۰ میلیارد تومان تولید ثروت برای کشور آن هم در زمینه اشتغالزایی. کاهش دادن ترافیک و گرفتاری های یافتن جنس اصل در بازارهای مکاره دیجیتال در خیابان حافظ هماجر دنیا دارد و خیر آخرت.
«کافه بازار» چندصد توسعه دهنده اپلیکیشن دارد که از سر تا سر کشور ایده هایشان را در قالب برنامه های موبایل و از طریق این سایت میفروشند یا رایگان در اختیار مشتریان خود میگذارند. اپلیکیشن هایی که از یک اذان گوی جذاب را شامل تا مسیریاب هایی که شما را از شر ترافیک کشنده تهران نجات می دهند.
«زودفود» یک استارت آپ دو، سه ساله است که صنعت غذا و غذاخوری داری تهران را زیر و رو کرده است. رونق عجیبی به غذافروشی های شهری داده که گرسنگانش زمان کافی برای رفتن به غذاخوری یا پیشنهاد تلفنی دادن را ندارند. حدود ۳۰۰ کارمند در این شرکت به یک شهر ۱۰ میلیون نفری خدمات می دهند تا مشتریان آسانتر و بی دردسر غذا پیشنهاد بدهند.
«بایکس» در گوشه دیگری از این شهر کسب و کار باستانی و نیمه جان لباس را با تلفیق زیرساخت ها و ظرفیت های وب به حوزه باطراوت و فعالی مبدل کرده است؛ سایتی که ۴۰ نفر نیرو دارد تا برای مردم کشورمان خرید لباس را آسانتر کند و برای تولیدی های لباس رونق به ارمغان بیاورد؛ این ها دستاوردهای اکوسیستم استارت آپی ایران است. کم است اما بسیار امیدوارکننده است.
می توان امیدوار بود که روزی در پارک علم و تکنولوژی پردیس چیزی شبیه سیلیکون ولی بوجود بیاید؛ پرجان و پررونق. اما این کار پیش شرط هایی دارد. باید خرده فرهنگ ایرانی- اسلامی این فضا را شکل داد، از استارت آپ های داخلی حمایت کرد، ایده های نو را با معافیت های مالیاتی و بیمه ای به جلو راند و از همه اصلیتر نیروی کار کشور را از پشت میزنشینی راند و مهارت های جدیدی را به آن ها آموخت که چنین اکوسیستمی نیاز دارد.
این تنها راه پیش گیری از رفتن استعدادهای ایرانی به سمت دره های گیراای چون سیلیکون ولی است و تی بیش از آن راهی برای برگرداندن نخبگانی که در سال های گذشته رفته اند.

——————————–

گردآوری از: پوران ذ.

موفقیت و شادکامی در بخش خانه و خانواده سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

الملک قد تباهی من جده و جده
««« »»»
يا رب که جاودان باد اين قدر و اين معالی

از پردیس تا دره سیلیکون چه مقدار مسیر است؟ (۲ عکس)

TT / 235 — TP / 13%

با دیگران به اشتراک بگذارید

نظر دهید

لطفا جواب سئوال زیر را بدهید *